Surah An-Nur — Aya 40

Ma’anar Kalmomi:

• لُجِّيٍّ: teku mai zurfi ƙwarai.
• يَغْشَاهُ: abin da ya rufe shi ko ya mamaye shi.
• لَمْ يَكَدْ يَرَاهَا: bai kusa ganinta ba, balle ma ya gan ta.

Tafsirin Ayar:

A cikin wannan ayar, Allah Madaukakin Sarki ya kwatanta ayyukan kafirai da duhu mai yawa a cikin teku mai zurfi. Wannan teku tana da raƙuman ruwa masu girma da ke rufe ta, sannan a saman waɗannan raƙuman akwai wasu raƙuman ruwa masu girma, kuma a saman duka akwai gajimare mai kauri wanda ya toshe hasken rana da taurari. Duhun ya taru a kan juna: duhun teku mai zurfi, duhun raƙuman ruwa, da duhun gajimare. Idan mutum ya fitar da hannunsa a cikin wannan duhun, ba zai iya ganinta ba kwata-kwata saboda tsananin duhu.

Wannan shi ne halin kafiri: duhun kafirci da jahilci da shakka sun taru a kan zuciyarsa, har ya kasa ganin hanya madaidaiciya. Ayyukansa duk sun lalace, kamar yadda duhu ya rufe komai. Kuma duk wanda Allah bai ba shi haske na imani da shiriya ba, to ba shi da wani haske da zai shiryar da shi, kuma ba shi da wani abin da zai haskaka masa hanya a duniya da Lahira.

Fa’idodin Darasi:

1. Wannan ayar tana nuna mana cewa kafirci da rashin imani duhu ne mai yawa wanda ke rufe zuciya, kuma ba shi da wata fa’ida ga mai shi.
2. Yana karfafa mana imani da godiya ga Allah wanda ya ba mu hasken Musulunci da shiriya, domin wannan haske shi ne mafi girma da daraja.
3. Yana tunatar da mu cewa shiriya daga Allah ne kawai, don haka ya kamata mu riƙa neman shiriya daga gare Shi a kowane lokaci, kuma mu yi ƙoƙari mu riƙe hasken imani ta hanyar yin ayyukan ƙwarai da nisantar abubuwan da ke kashe shi.