Surah Al-Furqan — Talata 2

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Mulk (ملك): Ang pagmamay-ari at pamamahala ng lahat ng bagay.
• Walad (ولد): Anak o supling.
• Sharīk (شريك): Katambal o kasosyo sa pamamahala.
• Qaddara (قدّر): Nagtakda ng sukat, anyo, at kapalaran ng bawat nilikha ayon sa Kanyang karunungan.

Interpretasyon ng Talata:

Si Allah ang tanging nagmamay-ari ng lahat ng nasa kalangitan at nasa lupa. Siya ang nag-iisang Tagapamahala ng sansinukob, at walang anumang kapangyarihan ang sinuman maliban sa Kanyang pahintulot. Hindi Siya kailanman nagkaroon ng anak, sapagkat ang pagkakaroon ng anak ay nangangailangan ng katulad o kapares, at Siya ay walang katulad. Wala rin Siyang katambal sa Kanyang pamamahala — hindi katulad ng mga pinuno sa mundo na nangangailangan ng mga tagapayo o kasosyo. Siya ang lumikha ng lahat ng bagay mula sa wala, at bawat nilikha ay binigyan Niya ng tiyak na sukat, hugis, at tungkulin ayon sa Kanyang ganap na karunungan. Walang anumang nilikha ang nagkataon lamang o walang layunin; sa halip, ang bawat isa ay maingat na dinisenyo at itinakda sa ganap na kaayusan, walang pagkukulang o labis.

Mga Aral at Benepisyo:

• Ang talatang ito ay nagtuturo sa atin ng kadakilaan ng Allah — na Siya ang tanging nagmamay-ari ng lahat, kaya dapat nating ituon ang ating pagsamba at pagtitiwala sa Kanya lamang.
• Ang paglilinis ng paniniwala mula sa anumang pagtatambal (shirk) at maling akala tungkol sa Allah, tulad ng pagsasabing may anak Siya, ay nagbibigay ng tunay na kalayaan sa puso mula sa mga pamahiin at maling paniniwala.
• Ang pagkaunawa na ang lahat ng nilikha ay may tiyak na sukat at layunin ay nagpapalalim ng ating tiwala sa Allah — na ang lahat ng nangyayari sa ating buhay ay bahagi ng Kanyang perpektong plano, kaya hindi tayo nawawalan ng pag-asa sa Kanyang awa.
• Ang pagmumuni-muni sa ganap na kaayusan ng kalangitan at lupa, at ng bawat nilalang, ay nagbubukas ng puso sa pag-ibig sa Allah at sa Kanyang relihiyon, na nagtuturo sa atin ng ganitong katotohanan.