Surah Al-Furqan — Talata 3

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Ālihah: mga diyos-diyosan o mga sinasamba bukod kay Allah.
• Yakhluqūn: lumilikha ng anuman.
• Yukhlaqūn: sila mismo ay mga nilikha (nilikha ng iba).
• Lā yamlikūn: hindi nila kayang kontrolin o ipagkaloob.
• Ḍurr: kapinsalaan o sakit.
• Naf‘: pakinabang o kabutihan.
• Nushūr: muling pagkabuhay o pagbangon mula sa mga libingan.

Interpretasyon ng Talata:

Ang mga sumasamba sa mga diyus-diyosan (mga Arabong polytheist) ay pumili ng mga diyos bukod kay Allah—mga rebulto at imahen na kanilang inukit mismo. Ang mga diyos na ito ay walang kakayahang lumikha ng kahit na anong bagay, maliit man o malaki, samantalang sila mismo ay mga nilikha; nilikha sila ng tao mula sa kahoy, bato, o ginto, at nilikha sila ni Allah bilang mga bagay na walang buhay. Hindi nila kayang itaboy ang kapinsalaan mula sa kanilang sarili, ni magbigay ng pakinabang sa kanilang sarili, gaano pa kaya sa mga sumasamba sa kanila. Wala rin silang kapangyarihan na magdulot ng kamatayan sa sinumang may buhay, o magbigay ng buhay sa isang patay, o magbangon ng mga patay mula sa kanilang mga libingan sa Araw ng Muling Pagkabuhay. Kung ganito ang kalagayan ng mga diyos na ito—walang kapangyarihan sa paglikha, pagbibigay ng pakinabang, pag-iwas sa kapinsalaan, o pagkontrol sa buhay at kamatayan—paano sila magiging karapat-dapat sambahin? Ang tunay na Diyos ay ang tanging may ganap na kapangyarihan sa lahat ng ito, at Siya lamang ang karapat-dapat sambahin.

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang talatang ito ay nagtuturo sa atin ng kadakilaan ng tunay na Diyos, si Allah, na Siyang lumikha ng lahat at may kontrol sa lahat ng bagay—kamatayan, buhay, at muling pagkabuhay. Ang mga diyos na gawa ng tao ay walang anumang kapangyarihan, kaya ang pag-asa at pagsamba ay nararapat lamang sa Kanya.
2. Ipinapaalala nito sa atin ang kahalagahan ng paggamit ng ating isipan: paano natin sasambahin ang mga bagay na hindi kayang protektahan ang kanilang sarili? Ang tunay na pananampalataya ay nakabatay sa matalinong pag-unawa at pagkilala sa kapangyarihan ng Allah.
3. Ang pag-asa sa Araw ng Muling Pagkabuhay ay nagbibigay sa atin ng layunin sa buhay—na tayo ay may pananagutan sa ating mga gawa, at may buhay pagkatapos ng kamatayan kung saan tayo ay gagantihan ng Allah ayon sa ating mga ginawa.
4. Ang talatang ito ay nagtuturo sa atin ng pagpapakumbaba: kung ang mga diyus-diyosan ay mga nilikha lamang, tayo rin ay mga nilikha ni Allah, kaya nararapat tayong magpasakop sa Kanya nang may kababaang-loob at pasasalamat sa Kanyang mga biyaya.