Suurah Al-Furqaan — Aayad 2

Macnaha Erayada:

• «Faqaddarahu»: waa inuu Eebe u qiyaasay oo u habaystay abuurka kasta si ku habboon ujeeddadiisa, iyadoon wax dhiman ama khaldan jirin.

Tafsiirka:

Eebe waa kan uun iska leh xukunka iyo maamulka samawadka iyo dhulka oo dhan, isagoon lahayn ilmo, isagoonna la wadaagin cidna xukunkiisa. Sidoo kale, Eebe waa kan abuuray wax kasta oo jira, isagoo u qiyaasay abuurkaas si qumman oo ku habboon xikmaddiisa, iyadoon waxba ka dhiman ama waxba khaldan. Tani waxay ku caddaynaysaa inuu yahay Eebe kaliya oo mutaysan cibaado, isagoo ka sarreeya waxay ku tilmaamaan gaalada iyo mushrikiinta.

Faa'iidooyin:

• Aqoonta in Eebe yahay mulkiilaha dhammaan waxa ku sugan samada iyo dhulka waxay ku xoojisaa cawonimo iyo is-hoosaysiinta Eebe, waxayna ka ilaalisaa dadka inay cibaadeeyaan wax aan Eebe ahayn.
• Xaqiijinta in Eebe aan lahayn ilmo iyo shariig waxay nadiifinaysaa caqiidada, waxayna ka fogaynaysaa shirkiga iyo bidcada.
• Qiyaasta Eebe ee wax kasta oo uu abuuray waxay muujinaysaa xikmadda iyo awooddiisa, taasoo dadka ku hanuuninaysa inay fiiriyaan abuurka Eebe oo ay ku garto weynimadiisa, una mahadceliyaan nicmadiisa.