Sura Al-Furkan — Werset 42

Znaczenie słów:

• إِن كَادَ – „on już prawie” – oznacza, że coś było bardzo bliskie spełnienia.
• لَيُضِلُّنَا – „sprowadziłby nas z drogi” – czyli odwróciłby nas od czegoś.
• آلِهَتِنَا – „naszych bogów” – czyli bożków, których czcili.
• لَوْلَا أَن صَبَرْنَا – „gdyby nie to, że wytrwaliśmy” – czyli gdyby nie nasza cierpliwość i upór.
• أَضَلُّ سَبِيلًا – „bardziej zbłąkany na drodze” – czyli kto jest dalej od prawdy.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Ci, którzy odrzucili prawdę, gdy widzieli Proroka Mahometa (niech będzie nad nim pokój i błogosławieństwo), szydzili z niego i mówili: „Ten człowiek omal nie sprowadził nas z drogi naszych bogów! Gdyby nie to, że wytrwaliśmy w ich czci i nie ustąpiliśmy, to swoimi argumentami i dowodami odwróciłby nas od nich”. Mówili to jednak nie dlatego, że mieli rację, ale dlatego, że trwali w uporze i naśladownictwie przodków. Ich słowa były wyrazem zaślepienia i dumy, a nie dowodem na słuszność ich postawy.

Następnie Bóg grozi im i zapowiada: „Oni wkrótce się dowiedzą, gdy zobaczą karę – w grobach i w Dniu Zmartwychwstania – kto naprawdę jest bardziej zbłąkany i dalej od prawdy: oni czy ten, kogo nazywają zbłąkanym?”. Wtedy prawda stanie się dla nich jasna, ale będzie już za późno na skruchę.

Korzyści i wnioski płynące z wersetu:

1. Wytrwałość w prawdzie – werset pokazuje, że wyśmiewanie i próby odwrócenia od wiary są znakiem słabości przeciwników, a nie ich siły. Muzułmanin powinien być cierpliwy i wytrwały, nawet gdy spotyka się z kpiną.
2. Ostateczny triumf prawdy – choć na świecie może się wydawać, że fałsz zwycięża, to w Dniu Ostatecznym wszystko stanie się jasne. Bóg zawsze rozstrzyga między ludźmi sprawiedliwie.
3. Ostrzeżenie przed pychą – ludzie, którzy trwają przy fałszu z powodu dumy i przywiązania do tradycji przodków, są w rzeczywistości najbardziej zagubieni. Prawdziwy sukces to podążanie za prawdą, nawet jeśli wymaga to porzucenia starych przyzwyczajeń.
4. Moc argumentów Proroka – werset świadczy o sile i jasności przekazu Proroka Mahometa, którego słowa i dowody były tak przekonujące, że nawet jego przeciwnicy przyznawali, iż omal nie odwrócił ich od ich bożków. To dowód na prawdziwość jego misji.