Сураи Аль-Фуркан Оят 58 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва бар Он зиндае, ки намемирад, таваккал кун ва ба…

Аль-Фуркан · 58/77

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Фуркан

وَتَوَكَّلْ عَلَى الْحَيِّ الَّذِي لَا يَمُوتُ وَسَبِّحْ بِحَمْدِهِ ۚ وَكَفَىٰ بِهِ بِذُنُوبِ عِبَادِهِ خَبِيرًا ۝٥٨

🔤 Transliteration

Wa tawakkal `alal Haiyil lazee laa yamootu wa sabbih bihamdih; wa kafaa bihee bizunoobi `ibaadihee khabeeraa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва бар Он зиндае, ки намемирад, таваккал кун ва ба ситоиши Ӯ тасбеҳ гӯй ва Ӯ худ барои огоҳӣ аз гуноҳони бандагонаш кофист,

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

تَوَكَّلْ: такя кардан, бовар кардан ва корҳои худро ба касе супоридан.
الْحَيُّ: Зиндаи ҳамешагӣ, ки ҳаёти комил ва абадӣ дорад.
لَا يَمُوتُ: Ҳеҷ гоҳ намемирад.
سَبِّحْ بِحَمْدِهِ: Покӣ ва бузургии Ӯро бо ситоиш ба ҷо овардан.
خَبِيرًا: Огоҳ, донандаи ҳама чиз, ки ҳеҷ чиз аз Ӯ пинҳон нест.

Тафсири оят:

Аллоҳи Таъоло ба Паёмбари худ (с) ва ба ҳамаи мӯъминон фармон медиҳад, ки дар ҳамаи корҳои худ танҳо ба Аллоҳи Зиндаи Ҷовид такя кунанд, Он Зоте, ки ҳамеша зинда аст ва ҳеҷ гоҳ намемирад. Ӯст, ки сазовори такя ва бовар аст, на дигарон, зеро ҳамаи махлуқот фано мешаванд, аммо Ӯ боқӣ ва абадӣ аст. Сипас мефармояд, ки Ӯро бо ситоиш пок бишумор ва аз ҳар гуна нуқсон ва камбуди пок донанд. Ҳамду сано барои неъматҳои бешумори Ӯ ва тасбеҳ барои покии зоти Ӯст. Дар охир мефармояд, ки Аллоҳ ба гуноҳҳои бандагонаш ба таври комил огоҳ аст; ҳеҷ гуноҳе, хоҳ пинҳон ва хоҳ ошкор, аз Ӯ пӯшида намемонад. Ӯ ҳамаро медонад ва ҳамаро ҳисоб хоҳад кард. Ин оят ҳам тасаллӣ барои мӯъминон аст, ки Аллоҳ ҳамеша бо онҳост, ва ҳам бим барои гуноҳкорон аст, ки аз ҳисоби Ӯ наметавонанд фирор кунанд.

Фоидаҳои ин оят:

Инсон бояд дар ҳамаи корҳои худ ба Аллоҳи Зиндаи Ҷовид такя кунад, на ба махлуқоти заиф, ки худ фано мешаванд.
Зикри тасбеҳ ва ҳамд ба Аллоҳ дилро ором ва имонро қавӣ мегардонад.
Доноии Аллоҳ ба гуноҳҳои бандагон моро водор мекунад, ки аз гуноҳ парҳез кунем ва ба сӯи Ӯ тавба намоем.
Ин оят ба мо меомӯзад, ки Аллоҳ ҳамеша наздик ва огоҳ аст; пас ҳаёти худро бо такя ба Ӯ ва ситоиши Ӯ зебо гардонем.
Дар ин оят тасаллӣ ва умед барои ҳар мӯъмин аст, ки Аллоҳи Зинда ҳеҷ гоҳ бандагони худро танҳо намегузорад ва ба ҳоли онҳо огоҳ аст.

📜 Оят 56-60 — Сураи Аль-Фуркан

56وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا مُبَشِّرًا وَنَذِيرًا

Мо туро фиристодем, барои он ки хушхабар диҳӣ ва битарсонӣ.

57قُلْ مَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلَّا مَن شَاءَ أَن يَتَّخِذَ إِلَىٰ رَبِّهِ سَبِيلًا

Бигӯ: «Ман аз шумо ҳеҷ музде наметалабам лекин ҳарки хоҳад, ба суй Парвардигораш роҳе биёбад».

58وَتَوَكَّلْ عَلَى الْحَيِّ الَّذِي لَا يَمُوتُ وَسَبِّحْ بِحَمْدِهِ ۚ وَكَفَىٰ بِهِ بِذُنُوبِ عِبَادِهِ خَبِيرًا

59الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَىٰ عَلَى الْعَرْشِ ۚ الرَّحْمَٰنُ فَاسْأَلْ بِهِ خَبِيرًا

он, ки осмонҳову замин ва ҳар чиро дар миёни онҳост, дар шаш рӯз биёфарид, он гоҳ ба арш пардохт. Ӯст Худои раҳмон ва дар бораи Ӯ аз касе бипурс, ки огоҳ бошад.

60وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اسْجُدُوا لِلرَّحْمَٰنِ قَالُوا وَمَا الرَّحْمَٰنُ أَنَسْجُدُ لِمَا تَأْمُرُنَا وَزَادَهُمْ نُفُورًا ۩

Ва чун ба онон гуфта шуд, ки Раҳмонро саҷда кунед, гуфтанд: «Раҳмон кист? Оё бар ҳар кас, ки ту фармон медиҳӣ, саҷда кунем?» Ва бар нафраташон афзуда шуд. (Саҷда).

← Оят 57 📖 Аль-Фуркан Оят 59 →

Аль-ФурканФеҳристи Қуръон

77Оят

MeccanRevelation

58Оят

Тарҷума — Аль-Фуркан 58

Сураи Аль-Фуркан Оят 58 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва бар Он зиндае, ки намемирад, таваккал кун ва ба…

Сураи Оят 58/77 — Сураи Аль-Фуркан الفرقان (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Фуркан Гӯш кун, Сураи Аль-Фуркан Тарҷума, Сураи Аль-Фуркан mp3, Сураи Аль-Фуркан pdf. Оят 56–60. Ба Тоҷикӣ: Русский.