Аль-Фуркан сүресі — Аят 62

1. Сөздердің мағынасы:

• خِلْفَةً — бірінің орнын бірі басатын, кезектесіп келетін.
• يَذَّكَّرَ — ойланып, ғибрат алып, еске түсіру.
• شُكُورًا — шүкіршілік ету, Аллаға рахмет айту.

1. Аяттың тәпсірі:

Алла Тағала түн мен күндізді бірінің артынан бірі келетін, бірінің орнын бірі басатын етіп жаратты. Түн келгенде күндіз кетеді, күндіз келгенде түн кетеді. Біреуінің азайғаны екіншісінің көбеюімен жалғасады. Бұл алмасу — адамдар үшін үлкен ғибрат пен пайдалы мүмкіндік. Кімде-кім Алланың белгілері туралы ойланып, ғибрат алып, тура жолға түсуді қаласа, немесе Алланың берген нығметтеріне шүкіршілік етуді қаласа, түн мен күндіздің осылай кезектесуі оған мүмкіндік береді. Түнде тынығып, күндізде еңбек етеді; түнде тәһәжжуд оқып, күндізде парыздарды орындайды. Осылайша әр сәт Алланы еске алуға, шүкір етуге жарайды.

1. Алынатын пайдалар:

• Түн мен күндіздің кезектесуі — Алланың кұдіреті мен даналығының айқын дәлелі. Бұл адамды Алланы тануға жетелейді.
• Уақыттың әр сәті — Алланы еске алу мен шүкіршілік ету үшін берілген мүмкіндік. Уақытты бос өткізбей, игілікке пайдалану керек.
• Түннің тыныштығы мен күндіздің жарығы — Алланың адамға деген мейірімінің көрінісі. Осыны ойлап, шүкіршілік ету — иманның белгісі.
• Ғибрат алу мен шүкіршілік — адамды рухани жағынан жетілдіріп, Аллаға жақындатады.
• Ислам діні адамды ойлануға, ғибрат алуға және шүкіршілік етуге шақырады. Бұл — бақытты өмірдің кепілі.