சூரா அல்-ஃபுர்கான் — வசனம் 62

சொற்பொருள்:

• خِلْفَةً (கில்ஃபா): ஒருவர் பின் ஒருவராக மாற்றி மாற்றி வருதல்; இரவும் பகலும் ஒன்றையொன்று பின்தொடர்ந்து வருதல்.
• يَذَّكَّرَ (யதஸக்கர்): நினைவு கூர்தல், சிந்தித்தல், படிப்பினை பெறுதல்.
• شُكُورًا (ஷுகூரன்): நன்றி செலுத்துதல்; அல்லாஹ்வின் அருட்கொடைகளுக்கு நன்றி செலுத்துதல்.

விளக்கம்:

அல்லாஹ்வே இரவையும் பகலையும் ஒன்றையொன்று பின்தொடர்ந்து வரும் விதமாக அமைத்தான். ஒன்று சென்றால் மற்றொன்று வருகிறது; ஒன்றில் குறைந்தால் மற்றொன்றில் அதிகரிக்கிறது. இந்த மாற்றம் ஒரு கணமும் நிற்காமல், தவறாமல் நடைபெற்றுக்கொண்டே இருக்கிறது. இந்த ஏற்பாட்டின் நோக்கம், மனிதன் சிந்தித்து உணர்வதற்கும், தன் இறைவனின் அருட்கொடைகளுக்கு நன்றி செலுத்துவதற்கும் ஆகும்.

இரவின் இருள் மனிதனுக்கு ஓய்வையும் அமைதியையும் தருகிறது; பகலின் ஒளி அவனது வாழ்க்கைத் தேவைகளை நிறைவேற்ற உதவுகிறது. இந்த மாற்றத்தைக் கவனிக்கும் மனிதன், இதன் பின்னால் ஒரு மகத்தான சக்தி இயங்குவதை உணர்ந்து, அந்த சக்தியின் மேன்மையைச் சிந்தித்து, தன் இறைவனை நினைவு கூர்கிறான். மேலும், இந்த அருட்கொடைகளுக்கு நன்றி செலுத்தி, அவனை வணங்குகிறான்.

பயன்கள்:

1. இரவும் பகலும் மாறி மாறி வருவது அல்லாஹ்வின் மகத்தான அத்தாட்சியாகும்; இதைச் சிந்திப்பவன் இறைவனின் வல்லமையை உணர்ந்து அவனை நெருங்குகிறான்.
2. இந்த உலக வாழ்க்கை நிலையானது அல்ல; ஒவ்வொரு நாளும் புதிய வாய்ப்புகளைத் தருகிறது. தவறிய வாய்ப்புகளை ஈடுசெய்ய புதிய நாட்கள் வருகின்றன — இது அல்லாஹ்வின் கருணையின் அடையாளம்.
3. இரவும் பகலும் ஒழுங்காக மாறி வருவது, இறைவனின் கட்டளைக்கு அனைத்தும் அடிபணிந்து நடப்பதைக் காட்டுகிறது; இதிலிருந்து மனிதன் ஒழுங்கும் கடமையுணர்வும் கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
4. இந்த மாற்றம் மனிதனுக்கு நினைவூட்டுகிறது: ஒவ்வொரு நாளும் தன் இறைவனை நினைவு கூர்வதற்கும், அவனுக்கு நன்றி செலுத்துவதற்கும் ஒரு புதிய வாய்ப்பு.
5. இரவின் அமைதியும் பகலின் செயல்பாடும் மனிதனின் உடல், மன ஆரோக்கியத்திற்கு அவசியம்; இதில் இறைவனின் ஞானம் பொதிந்துள்ளது.