Аль-Фуркан сүресі — Аят 61

1. Сөздердің мағынасы:

• تَبَارَكَ — Аллаһтың берекесі мен игілігі шексіз, ұлылығы мен қайыры мол деген мағынада.
• بُرُوجًا — аспандағы жұлдыздардың орналасу орындары, яғни белгілі бір тәртіппен қойылған аспан денелерінің мекендері.
• سِرَاجًا — шам, жарық беруші нәрсе; бұл жерде Күнді білдіреді.
• مُنِيرًا — нұр шашатын, жарық беретін.

1. Аяттың тәпсірі:

Аллаһ Тағала Өзінің ұлылығын, берекесінің молдығын және шексіз қайырын білдіріп, аспанда үлкен жұлдыздар мен аспан денелерінің орналасу орындарын жаратқанын хабарлайды. Бұл аспан денелері белгілі бір тәртіппен, даналықпен орналасқан. Сондай-ақ Ол аспанда жарық шашатын Күнді және түнде жер бетін нұрландыратын Айды жаратты. Ай өзінің жарығын Күннен алып, жерге шашады. Осының бәрі Аллаһтың құдіреті мен даналығының көрінісі.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Аллаһ Тағаланың құдіреті шексіз екенін және Оның жаратуындағы даналықты ойлануға шақырады.
• Аспандағы жұлдыздар мен Күн мен Айдың тәртіппен қозғалуы — Жаратушының барлығын өлшеп, дәлдікпен жаратқанының дәлелі.
• Күн мен Айдың адамзатқа қызмет етуі — Аллаһтың бізге деген мейірімі мен рақымының көрінісі.
• Осындай ғаламат жаратылыстарды көріп, ойлану арқылы адам иманын нығайтып, Аллаһқа шүкір етуге, Оны мадақтауға бет бұрады.
• Ислам діні адамды табиғатты байқап, ойлануға, Жаратушының белгілерін тануға баулиды. Бұл — адамды рухани биіктікке жетелейтін жол.