Surah Al-Furqan — Aya 62

Ma’anar Kalmomi:

• Khilfah: Wato dare da rana suna juyawa da sauyawa, wanda ya rage daga wannan sai ya ƙaru a wancan.
• Yadhdhakkara: Wato ya tuna da ayoyin Allah kuma ya yi tunani a kansu.
• Shukūran: Wato godiya ga Allah bisa ni’imomin da ya yi masa.

Tafsirin Aya:

Shi ne Allah wanda ya sanya dare da rana suna juyawa da sauyawa, wanda ya rage daga dare sai ya ƙaru a rana, wanda ya rage daga rana sai ya ƙaru a dare. Wannan juyawa da sauyawa yana faruwa ne a kai a kai ba tare da katsewa ba, domin ya zama abin tunani ga wanda yake so ya tuna da ikon Allah da girman halittarsa, ya kuma yi imani da Shi wanda ya tsara wannan tsari mai ban mamaki. Ko kuma domin ya zama abin godiya ga wanda yake so ya gode wa Allah bisa ni’imominSa masu yawa waɗanda suka haɗa da juyawar dare da rana da kuma abin da suke ƙunshewa na fa’idodi ga rayuwar ɗan adam. Ta haka ne mai tunani zai iya amfani da dare don hutawa da kwanciyar hankali, da rana don neman arziki da aiki, sannan ya gode wa Allah bisa wannan tsari mai kyau.

Fa’idodin Darasi:

1. Juyawar dare da rana tana nuna girman ikon Allah da hikimarSa wajen sarrafa halittar duniya, wanda ke kara wa mumini imani da ubudiyyar Allah Shi kaɗai.
2. Aya tana kira ga yin tunani da nazari a cikin halittar Allah, domin tunani yana kaiwa ga sanin Allah da girmama Shi.
3. Ta nuna cewa ni’imomin Allah suna bukatar godiya, kuma mafi kyawun godiya ita ce yin amfani da waɗannan ni’imomi a cikin ibada da bin umurnin Allah.
4. Aya tana ƙarfafa mumini ya kasance mai hankali da wayewa, yana kallon juyawar dare da rana a matsayin darasi na tunatarwa, ba kawai abin al’ada ba.
5. Tana nuna cewa Allah ya tsara wannan juyawa domin amfanin ɗan adam, wanda ke nuna jinƙan Allah da kyautarsa ga halittunsa, wanda hakan ke kara son Allah a cikin zukatan muminai.