Suurah Al-Furqaan — Aayad 62

Macnaha ereyada:

• khilfah: waxay macnaheedu tahay mid ku xigta mid kale, isbeddelaya, waxaana loola jeedaa in habeen iyo maalin ay isku xigxigaan, midna uu ku xigto kii kale.
• yadhdhakkar: waxaa loola jeedaa in qofku wax xusuusto oo waano qaato, isagoo ku fikira aayaadka Eebe.
• shukooran: waxaa loola jeedaa in qofku Eebe ku mahadnaqo nicmadiisa.

Tafsiirka:

Eebe waa kan u sameeyay habeenka iyo maalinta kuwa is beddela, isku xiga, midna uu ku xigto kii kale si joogto ah oo nidaamsan. Habeenku wuxuu yimaadaa ka dib maalinta, maalintuna waxay ku xigtaa habeenka, sidaasna waxay ku socotaa ilaa Qiyaamaha. Eebe waxa uu uga dhigtay tan waano iyo fikrad loogu tala galay ciddii doonta inay waano qaadato oo ay ku fikirto awoodda Eebe iyo weynidiisa, ama ciddii doonta inay Eebe ku mahadnaqto nicmadiisa ku tiil labadooda, sida iftiinka maalinta ee lagu shaqeeyo, iyo habeenka oo lagu nasado.

Faa'iidooyin laga qaadan karo aayadda:

1. Waa in qofku ku fikiraa isbeddelka habeenka iyo maalinta — tan waxay ku xoojisaa iimaanka, waxayna qofka u caddaynaysaa in Eebe yahay Kan wax walba abuuray oo maamula.
2. Nicmada habeenka iyo maalinta waa mid aan la koobi karin — maalintu waxay tahay iftiin lagu shaqeeyo, habeenkiina nasasho lagu helo; sidaas darteed waa in Eebe loogu mahadnaqo.
3. Waano qaadashada iyo shukrigu waa laba shay oo isku xidhan — qofkii fikira aayaadka Eebe, wuxuu ku kordhaa iimaan, wuxuuna u gudbi doonaa mahadnaqista Eebe, taasoo keenaysa in Eebe u siyaadiyo nicmadiisa.