Surat Al-Furqan — Ayat 74

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• هَبْ لَنَا (hab lanā): paringana marang awake dhewe.
• قُرَّةَ أَعْيُنٍ (qurrata a'yun): samubarang kang nyenengake ati lan mripat, yaiku kabagyan lan katentreman kang bisa ngilangake susah.
• ذُرِّيَّاتِنَا (dzurriyyātinā): anak-turun awake dhewe.
• إِمَامًا (imāman): pimpinan utawa panutan kang ditiru.

2) Tegesing ayat:

Ayat iki nyritakake babagan salah sijine sifat para hamba kang mulya, yaiku wong-wong kang tansah ndonga marang Allah kanthi ati kang andhap asor. Dheweke padha ngucap: "Dhuh Pangeran kawula, paringana marang kawula saka para garwa lan anak-turun kawula samubarang kang bisa dadi penyejuking ati lan mripat kawula." Tegese, dheweke nyuwun supaya garwa lan anak-anake dadi wong kang saleh, taqwa, lan tetep ing dalan kang bener, supaya atine dadi tentrem lan bungah nalika ndeleng kelakuane kang becik. Ora mung nyuwun anak kang akeh utawa sugih, nanging luwih utama nyuwun anak kang bisa dadi pambukaning kabagyan ing donya lan akhirat.

Banjur dheweke uga ndonga: "Lan mugi-mugi Paduka ndadosaken kawula lan kulawarga kawula dadi panutan tumrap wong-wong kang taqwa." Tegese, dheweke kepengin dadi pimpinan ing babagan kabecikan, dadi tuladha kang ditiru dening wong liya ing dalan kang bener, ora mung kanggo awake dhewe nanging uga kanggo wong liya.

Dadi, ayat iki mulangake marang kita supaya tansah ndonga kanggo kulawarga, nyuwun supaya dheweke dadi wong kang saleh lan taqwa, lan uga nyuwun supaya awake dhewe bisa dadi panutan kang becik tumrap wong liya.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngajarake marang kita supaya ora lali ndonga kanggo kulawarga, utamane garwa lan anak-turun, supaya padha dadi wong kang taqwa lan saleh.
• Kabagyan kang sejati ora mung ana ing bandha donya, nanging ana ing ati kang tentrem amarga ndeleng kulawarga kang taqwa marang Allah.
• Wong mukmin kang sejati kepengin dadi panutan kang becik, ora mung kanggo awake dhewe nanging uga kanggo wong liya, supaya bisa menehi tuladha ing babagan kabecikan.
• Ayat iki nuduhake yen ndonga iku salah sijine cara kanggo nyedhaki Allah lan mbangun kulawarga kang sakinah, mawaddah, wa rahmah.
• Kanthi ndonga lan ngupaya dadi panutan kang becik, kita bisa dadi pambukaning kabecikan tumrap masyarakat, lan iki minangka salah sijine wujud dakwah kanthi laku, ora mung kanthi lisan.
• Ayat iki uga ngelingake yen anak kang saleh iku dadi harta kang paling aji tumrap wong tuwa, luwih aji tinimbang bandha donya kang akeh.
• Mula, ayo padha tansah ndonga lan ngupaya supaya kulawarga kita dadi wong kang taqwa, lan kita dadi panutan kang becik tumrap wong liya, supaya urip kita kebak berkah saka Allah.