Аш-Шуара сүрәсе — Аять 103

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә Ибраһим галәйһиссәләмнең кыйссасын һәм аның кавеменең хәлен сөйләгәннән соң, шундый гыйбрәтле нәтиҗә ясый.

Сүзләрнең мәгънәләре:

• «әйәт» — гыйбрәт, ачык дәлил, билге
• «мөэмин» — иман китерүче, ышанучы

Аятьнең аңлатмасы:

Ибраһим галәйһиссәләмнең кыйссасында, аның кавеменең сынымнарга табынудан баш тартуы һәм Аллаһының аларга ґәзаб итеп җибәрүе — моның барысында да гакыллы кешеләр өчен бик зур гыйбрәт, ачык дәлил бар. Бу вакыйгалар Аллаһының берлеген, кодрәтен һәм аның рәсүлләренә ярдәм итүен күрсәтә. Ләкин шуңа да карамастан, Ибраһим кавеменең күпчелеге иман китермәде, алар үзләренең ялгыш юлларында калдылар. Бу — кешеләрнең күпчелегенең хакыйкатьне кабул итмәве, үҗәтлек һәм наданлык аркасында иманнан баш тартулары турында гыйбрәтле сүз.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Аллаһының рәсүлләре китергән хәбәрләрдә һәм аларның кавемнәре белән булган вакыйгаларда гакыл ияләре өчен һәрвакыт гыйбрәт бар.
• Хакыйкатьне кабул итү өчен күпчелеккә иярү түгел, ә ихлас күңел һәм ачык акыл кирәк.
• Пәйгамбәрләрнең эше һәрвакыт аз санлы кешеләр тарафыннан кабул ителгән, ләкин хакыйкать үз көчендә кала.
• Кеше үзенең иманын ныгыту өчен тарихи вакыйгалардан һәм үткәннәрнең гыйбрәтләреннән дәрес алырга тиеш.