සූරා අෂ්-ෂුආරා — ආයාත් 103

වචනාර්ථ:

* آيَةً: පාඩමක්, සලකුණක්, හෝ උපදේශයක්.

* أَكْثَرُهُم: ඔවුන්ගෙන් බොහෝ දෙනා (එනම්, ඉබ්රාහීම්ගේ ජනතාව).

* مُؤْمِنِينَ: විශ්වාස කරන්නන් (ඇදහිලිවන්තයන්).

අර්ථ විවරණය:

මෙම උතුම් වාක්‍යය තුළ අල්ලාහ් තආලා ඉබ්රාහීම් නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) ගේ කථාන්තරයෙන් පසුව එයින් ලැබෙන පාඩම ගැන අවධාරණය කරයි. එනම්, ඉබ්රාහීම් නබිගේ ජනතාවට එරෙහිව අල්ලාහ්ගේ දඬුවම පැමිණීම, ඔවුන්ගේ ප්‍රතික්ෂේප කිරීමේ ප්‍රතිඵලය, සහ ඉබ්රාහීම් නබි සහ ඔහු සමඟ විශ්වාස කළ අය බේරා ගැනීම — මේ සියල්ල තුළ බුද්ධිමත් ජනයාට මහත් පාඩමක් ඇත. එය කෙනෙකුට අවවාදයක් ලෙස ප්‍රමාණවත් වේ.

කෙසේ වෙතත්, මෙම පැහැදිලි පාඩම තිබියදීත්, ඉබ්රාහීම් නබිගේ ජනතාවගෙන් බොහෝ දෙනෙක් ඔහුව විශ්වාස කළේ නැත. ඔවුන්ගෙන් සුළු පිරිසක් පමණක් ඇදහිල්ල ලැබූහ. මෙයින් පෙනී යන්නේ ධර්මය ප්‍රතික්ෂේප කිරීමේ ස්වභාවය මිනිසුන් තුළ කෙතරම් ගැඹුරට මුල් බැස ඇත්ද යන්නයි. එසේම, මෙම වාක්‍යයෙන් පසුව එන වාක්‍යයේ (එනම්, "තවද නියත වශයෙන්ම ඔබගේ පරමාධිපති, ඔහුම සර්වබලධාරී හා අති කරුණාවන්තය") අල්ලාහ් තම බලය හා දයාව ගැන සිහිපත් කරන්නේ, ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ට එරෙහිව දඬුවම් කිරීමේ බලය තමා සතුව ඇති බවත්, විශ්වාස කරන්නන්ට දයාව දැක්වීම තමාගේ ගුණාංගයක් බවත් දැනුම් දීමටය.

පාඩම් සහ උපදේශ:

1. ඉතිහාසයෙන් පාඩම් ඉගෙන ගැනීම: පෙර සිදු වූ ජනතාවන්ගේ කථාන්තර හුදෙක් කතා නොව, ඒවායින් අප අවවාද ලබා ගත යුතුය. ඔවුන්ගේ යහපත් ක්‍රියා අනුගමනය කිරීමටත්, අයහපත් ක්‍රියාවලින් වැළකීමටත් ඒවා මාර්ගෝපදේශ වේ.
2. සත්‍යය ප්‍රතික්ෂේප කිරීමේ භයානක ප්‍රතිඵල: ඉබ්රාහීම් නබිගේ ජනතාව මෙන්, සත්‍යය පැහැදිලි වූ පසුවත් එය ප්‍රතික්ෂේප කිරීම මිනිසාව විනාශයට පත් කරයි. එබැවින් සත්‍යය පිළිගැනීමට ඉක්මන් විය යුතුය.
3. අල්ලාහ්ගේ බලය හා දයාව: අල්ලාහ් තආලා අති බලවත්ය — ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ට දඬුවම් කිරීමට ඔහුට හැකිය. එසේම ඔහු අති කරුණාවන්තය — විශ්වාස කරන්නන්ට ඔහු දයාව දක්වයි. මෙය විශ්වාස කරන්නන්ට සහනයක් සහ ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ට අනතුරු ඇඟවීමකි.
4. විශ්වාසයේ වටිනාකම: බොහෝ දෙනා ප්‍රතික්ෂේප කළත්, සුළු පිරිසක් විශ්වාස කළ අය අල්ලාහ්ගේ දයාවෙන් බේරුණා සේම, අදද යහපත් මාවතේ සිටින සුළු පිරිස අල්ලාහ්ගේ ආරක්ෂාවට හා දයාවට ලක් වනු ඇත. බහුතරය අනුගමනය කිරීම නොව, සත්‍යය අනුගමනය කිරීමයි වැදගත්.