Surat Asy-Syu'ara — Ayat 103

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• آيَةً (āyatan): tandha, bukti, utawa piwulang kang bisa dijupuk dadi pelajaran.
• أَكْثَرُهُم (akṡaruhum): akèh-akèhé saka wong-wong mau.
• مُؤْمِنِينَ (mu'minīn): wong-wong kang percaya lan ngakoni kebeneran.

1. Tafsiré ayat:

Ayat iki isih gegandhèngan karo critané Nabi Ibrahim 'alaihissalam kang wis kasebut ing ayat-ayat sadurungé. Ing kono dicritakaké kepriyé Nabi Ibrahim ngajak kaumé supaya nyembah Allah Kang Maha Tunggal, nanging akèh-akèhé saka wong-wong mau padha ora gelem percaya lan malah nampik dhawuhé.

Ing ayat iki, Allah mratélakaké yèn sakabèhé crita mau—yaiku crita Nabi Ibrahim lan nasibé wong-wong kang nampik—iku sejatiné ngandhut piwulang lan tandha gedhé kanggo sapa waé kang gelem mikir lan njupuk pelajaran. Saka crita iku, wong bisa weruh kepriyé Allah nulungi para utusané lan nyiksa wong-wong kang maido.

Banjur Allah ngandhakaké yèn akèh-akèhé saka kaum Nabi Ibrahim iku ora padha percaya marang dhawuhé. Iki dudu ateges crita mau ora ana gunané, nanging malah dadi pepéling yèn pancèn akèh manungsa kang angel nampa kebeneran, mula kudu dadi pelajaran kanggo kita supaya ora kalebu golongan kang maido.

1. Piwulang kang bisa dijupuk:

• Crita-crita ing Al-Qur'an iku dudu mung crita biyasa, nanging ngandhut piwulang lan tandha kang gedhé kanggo wong kang gelem mikir.
• Kita kudu dadi wong kang gelem njupuk pelajaran saka crita umat-umat sadurungé, supaya ora ngulang kesalahan kang padha.
• Senajan akèh wong kang nampik kebeneran, kita kudu tetep mantep lan ora wedi kanggo iman lan ngakoni kebeneran.
• Al-Qur'an iku sumber piwulang kang ora ana entèké, saben ayaté ngandhut hikmah kang bisa nuntun urip kita dadi luwih apik.
• Wong kang gelem mikir lan njupuk pelajaran saka Al-Qur'an bakal éntuk kabegjan lan katentreman ing donya lan akhirat.