سوره شعرا — آیه 103

معانی کلمات:

• آیة: نشانه، عبرت و پند.
• أکثرهم: بیشتر آنان (قوم ابراهیم).

تفسیر آیه:

خداوند متعال پس از بیان داستان حضرت ابراهیم علیه السلام و جدال او با قومش و نجات او از آتش، در این آیه می‌فرماید: به راستی در این داستان و سرگذشتی که برای تو ای پیامبر بازگو کردیم، نشانه و عبرت بزرگی برای کسانی است که اهل تفکر و پندگیری باشند. اما با این حال، بیشتر آنان که این داستان را شنیدند یا از آن آگاه شدند، ایمان نیاوردند و به خدا و پیامبرش نگرویدند. این جمله بیانگر حال مشرکان معاصر پیامبر اسلام است که با وجود شنیدن این آیات و داستان‌های عبرت‌انگیز، همچنان بر کفر و عناد خود باقی ماندند. همچنین اشاره دارد که ایمان آوردن، هدایتی الهی است و صرف شنیدن دلایل و معجزات، برای کسانی که خداوند اراده هدایتشان را نکرده، سودی ندارد.

فواید و پیام‌های آیه:

• داستان‌های قرآن کریم صرفاً روایت تاریخی نیستند، بلکه سرشار از عبرت‌ها و درس‌هایی برای زندگی انسان‌ها هستند.
• ایمان، توفیقی الهی است و انسان باید با تواضع و خشوع در برابر حق، زمینه‌های دریافت این هدایت را در خود فراهم کند.
• کثرت جمعیت و شنیدن دلایل، هرگز نشانه حقانیت نیست؛ بلکه ملاک، پیروی از حقیقت و رستگاری در پرتو ایمان است.
• خداوند در این آیه، هم قدرت خود را در نجات بندگان مخلصش نشان می‌دهد و هم رحمت خود را شامل حال مؤمنان می‌کند؛ پس مؤمن باید همواره به فضل و رحمت الهی امیدوار باشد و از عذاب او بترسد.