Surja Esh-Shu'ara — Ajet 103

Kuptimet e fjalëve:

• Inne fi dhalike le-ajeh: Vërtet, në atë që u përmend nga historia e Ibrahimit a.s. dhe fati i atyre që e mohuan, ka një shenjë dhe mësim të madh.
• Ma kane ektheruhum mu'minin: Shumica e tyre nuk ishin besimtarë.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar thotë se në historinë e Ibrahimit a.s. dhe në atë që i ndodhi atij me popullin e tij, si dhe në mënyrën se si Allahu e shpëtoi atë dhe i shkatërroi mohuesit, ka një shenjë të qartë dhe një mësim të madh për këdo që mendon dhe reflekton. Kjo tregon fuqinë e Allahut dhe se Ai i përgjigjet thirrjes së të dërguarve të Tij, si dhe se fundi i mohuesve është shkatërrim.

Megjithatë, pavarësisht nga këto shenja dhe mësime të qarta, shumica e popullit të Ibrahimit nuk u bënë besimtarë. Ata vazhduan në mohimin dhe arrogancën e tyre, duke mos përfituar nga shenjat që u treguan. Kjo tregon se udhëzimi është në dorën e Allahut, Ai udhëzon kë të dojë dhe e lë të humbur kë të dojë, sipas drejtësisë dhe urtësisë së Tij.

Përfitimet nga ajeti:

1. Historitë e të dërguarve përmbajnë mësime dhe shenja të mëdha për ata që reflektojnë, prandaj duhet t'i lexojmë dhe t'i mendojmë ato.
2. Shenjat dhe mrekullitë nuk mjaftojnë për ta bërë dikë besimtar, sepse udhëzimi i vërtetë vjen vetëm nga Allahu.
3. Njeriu nuk duhet të masë veten me shumicën e njerëzve, sepse e vërteta mund të jetë me pakicën, siç ishte Ibrahimi a.s. me ata që e besuan atë.
4. Durimi i të dërguarve përballë mohimit të popullit të tyre na mëson se rruga e thirrjes në Islam kërkon durim dhe këmbëngulje, edhe kur përkrahja është e vogël.