Аш-Шуара сүрәсе — Аять 127

Сүзләрнең мәгънәләре:

• әҗер — әҗер, хак, бүләк, түләү.
• раббәл-галәмин — бөтен галәмнәрнең, барлык мәхлукларның Раббысы, Хуҗасы.

Аять тәфсире:

Әй, минем кавемем! Мин сезне Аллаһуга иман китерергә, Аңа гына гыйбадәт кылырга өндимен, сезне туры юлга күндерергә тырышам. Ләкин бу эшем өчен мин сездән бернинди дә бүләк, хак яки мал-мөлкәт сорамыйм. Минем өчен бу — фәкать Аллаһуның боерыгын үтәү. Минем әҗер-савабым, бүләгем бары тик бөтен галәмнәрнең Раббысы булган Аллаһуның үзеннән генә. Ул — минем эшемнең хакыйкый бәяләүчесе, һәм Ул минем тырышлыгымны югалтмый, киресенчә, аның өчен миңа хәерле әҗер бирер. Мин сездән бернәрсә дә сорамыйм, чөнки мин үз эшемне Аллаһуның ризалыгы өчен генә эшлим, ә миннән башка һичкемнең бүләгенә мохтаҗ түгелмен.

Аятьтән алынган файдалар:

• Дәгъватчеләр һәм галимнәр өчен иң зур үрнәк: алар халыкны туры юлга өндәгәндә, бернинди дөньяви бүләк яки хак сорамаска тиешләр. Аларның эше чиста ният белән, фәкать Аллаһу ризалыгы өчен булырга тиеш.
• Бу аять безгә пәйгамбәрләрнең югары әхлагын күрсәтә: алар Аллаһуның рәсүлләре буларак, халыкка иң зур хәзинә — иманны бушлай, ихлас күңелдән ирештергәннәр.
• Мөселман кешесе үз эшендә, гыйлем таратуда, изгелек кылуда дөньяви файда эзләмәскә, ә Аллаһудан гына әҗер көтәргә тиеш. Бу — ихласлыкның иң югары дәрәҗәсе.
• Аллаһуның "Раббель-галәмин" булуы — Аның кодрәте һәм рәхмәте чиксез икәнен күрсәтә. Безнең барлык эшләребезнең әҗере шушы Бөек Раббыда саклана, һәм Ул беркайчан да изгелекне югалтмый.