Surja Esh-Shu'ara — Ajet 127

Kuptimet e fjalëve:

• “Ejdër” (أجر): Shpërblim, pagesë ose kompensim për një punë të bërë.
• “Rabbul-'alemin” (رَبِّ الْعَالَمِينَ): Zoti i të gjitha botëve, Krijuesi dhe Sunduesi i gjithë krijesave.

Tefsiri i Ajetit:

Në këtë ajet, Pejgamberi Hud a.s. u thotë popullit të vet ‘Ad: “Unë nuk kërkoj prej jush asnjë shpërblim për këtë thirrje dhe udhëzim që po ju bëj. Unë nuk dua prej jush asgjë – as pasuri, as nder, as pozitë. Shpërblimi im është vetëm te Zoti i gjithë botëve, i cili di për sinqeritetin tim dhe do të më shpërblejë për këtë punë.” Kjo është një deklaratë e pastërtisë së qëllimit dhe sinqeritetit të plotë në thirrjen drejt Zotit. Pejgamberët nuk kanë pasur kurrë interes material nga popujt e tyre; ata kanë kërkuar vetëm kënaqësinë e Allahut dhe shpëtimin e njerëzve nga errësira e injorancës dhe mosbesimit.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Sinqeriteti në punë: Mësojmë se çdo punë e mirë, sidomos thirrja në Islam, duhet të jetë vetëm për hir të Allahut, pa pritur asnjë shpërblim nga njerëzit.
2. Pastërtia e qëllimit: Thirrësit në rrugën e Allahut duhet të jenë të pastër nga çdo interes material ose dëshirë për lavdërim, sepse shpërblimi i vërtetë është te Allahu.
3. Liria nga robëria ndaj njerëzve: Kur njeriu kërkon vetëm kënaqësinë e Allahut, ai lirohet nga varësia ndaj krijesave dhe bëhet i pavarur nga mendimet dhe vlerësimet e tyre.
4. Shpresa te Allahu: Ky ajet na mëson se Allahu nuk e humb kurrë punën e të sinqertëve, dhe se shpërblimi i Tij është më i madh dhe më i vlefshëm se çdo kompensim tokësor.
5. Modeli i pejgamberëve: Na tregon se si duhet të jenë udhëheqësit dhe thirrësit – të vetëmohuar, të sinqertë dhe të përkushtuar ndaj mesazhit të tyre, jo ndaj interesave personale.