සූරා අෂ්-ෂුආරා — ආයාත් 127

වචනාර්ථ:

• أَسْأَلُكُمْ – මම ඔබගෙන් ඉල්ලමි.
• أَجْرٍ – වේතනයක්, ඵලවිපාකයක්.
• إِنْ أَجْرِيَ – මගේ වේතනය.
• رَبِّ الْعَالَمِينَ – සියලු ලෝකයන්ගේ පරමාධිපති.

අර්ථ විවරණය:

නබි හූද් (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තම ජනතාවට මෙසේ පැවසූහ: “මම ඔබව අල්ලාහ්ගේ දඬුවමට බිය කරවන්නෙමි. ඔබ අල්ලාහ්ට පමණක් නමස්කාර කරන ලෙස මම ඔබට උපදෙස් දෙමි. මෙම මග පෙන්වීම සඳහා මම ඔබගෙන් කිසිදු මුදලක් හෝ වේතනයක් ඉල්ලා නොසිටිමි. මාගේ වේතනය ලැබෙන්නේ අල්ලාහ්ගෙන් පමණි. ඔහු සියලු ලෝකවල පරමාධිපතියාය. ඔහු මාගේ ක්රියාවන් දන්නා අතර මාගේ අවංකභාවය ඔහු දනී. මම ඔබට උපදෙස් දෙන්නේ ඔබගේ යහපත සඳහා පමණි. මාගේ මෙහෙවර අල්ලාහ්ගේ පණිවිඩය ඔබට සම්පූර්ණයෙන් ගෙනහැර දැක්වීමයි. එයට වෙනත් කිසිදු අරමුණක් නැත.”

මෙම ප්රකාශය තුළින් නබිවරුන්ගේ උත්තම ගුණාංගයක් පැහැදිලි වේ. ඔවුන් කිසිදු ලෞකික ප්රතිලාභයක් අපේක්ෂා නොකර, අල්ලාහ්ගේ මඟ පෙන්වීම මිනිසුන්ට ගෙනහැර දැක්වීමට පමණක් ක්රියා කළහ. ඔවුන්ගේ ආහාර, වස්ත්ර සහ ජීවනෝපාය අල්ලාහ්ම සපයා දුන්නේය. ඔවුන් ජනතාවගෙන් කිසිදු භෞතික දෙයක් ඉල්ලා සිටියේ නැත.

උපදේශනාත්මක පාඩම්:

1. දානපතියන් සහ මඟ පෙන්වන්නන් තම කාර්යය අවංකව ඉටු කළ යුතු අතර, ඒ සඳහා මිනිසුන්ගෙන් කිසිදු ප්රතිලාභයක් අපේක්ෂා නොකළ යුතුය. අල්ලාහ්ගේ ත්යාගය පමණක් ප්රමාණවත්ය.
2. අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයට කැඳවීමේදී අවංකභාවය සහ පාරිශුද්ධභාවය අත්යවශ්ය වේ. එවිට මිනිසුන්ගේ හදවත් තුළ විශ්වාසය ඇති වේ.
3. නබිවරුන්ගේ ජීවිතය අපට උතුම් ආදර්ශයකි. ඔවුන් කිසිදු ලෞකික අරමුණක් සඳහා ක්රියා නොකළ අතර, අල්ලාහ්ගේ ත්යාගය පමණක් අපේක්ෂා කළහ.
4. මෙම ආයාතය තුළින් අපට ඉගෙනගත හැක්කේ, යහපත් ක්රියාවන්හි යෙදෙන විට අල්ලාහ්ගේ ත්යාගය පමණක් බලාපොරොත්තු විය යුතු බවයි. මිනිසුන්ගේ ප්රශංසාව හෝ වේතනය නොවේ.
5. අල්ලාහ් සියලු ලෝකවල පරමාධිපතියා වන අතර, ඔහුගේ දැනුම සියල්ල වැළඳ ගනී. එබැවින් අපගේ සෑම ක්රියාවක්ම ඔහු දන්නා බව දැන, අපගේ ක්රියා නිවැරදි කර ගත යුතුය.