Surat Asy-Syu'ara — Ayat 127

1. Tetembungan kang perlu dijlentrehake:

• أَجْرٍ (ajrin): opah, piwales, utawa imbalan.
• إِنْ أَجْرِيَ (in ajriya): ora liya opahku, tegesé pituwas kang dakkarepake.
• رَبِّ الْعَالَمِينَ (rabbil 'ālamīn): Gusti kang nguwasani lan ngopeni sakèhing alam, yaiku Allah SWT.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Nabi Hud AS ngandhakake marang kaumé, "Aku ora njaluk opah apa-apa saka kowé kabèh kanggo dak-dakwahi iki." Tegesé, anggoné Nabi Hud AS ngajak manungsa marang tauhid lan ngibadah marang Allah iku ora merga golèk bandha, pangalem, utawa pituwas saka manungsa. Opahé mung siji, yaiku saka Allah, Rabbul 'ālamīn, Gusti kang nguwasani lan ngopeni sakèhing alam. Dadi, kabeh kang ditindakake dening para nabi iku murni kanggo ngabdi marang Allah lan ngajak manungsa marang dalan kang bener, dudu kanggo kepentingan pribadi utawa golèk keuntungan donya.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Para nabi lan wong kang dakwah marang agama Allah iku ora golèk opah saka manungsa, mula saka iku dakwahé kudu ditampa kanthi ati kang resik lan ikhlas.
• Awaké dhéwé dielingake supaya ora nglakoni kabecikan mung merga golèk pituwas saka manungsa, nanging cukup ngarep-arep ridhané Allah.
• Ayat iki nuduhake sepira gedhene katresnané para nabi marang umaté, amarga padha ngajak marang kabecikan tanpa ngarep-arep piwales saka manungsa.
• Kanthi mangerteni iki, kita dadi luwih seneng lan tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga ajarané tansah mulya, ikhlas, lan ora mbebani umat.