Аш-Шуара сүрәсе — Аять 128

Сүзләрнең мәгънәләре:

• Ригъ — биек урын, калкулык яки югары нокта.
• Әя — билге, галәмәт (монда бина мәгънесендә).
• Гәбәсүн — уйнау, мәсхәрә итү, берәр эшне файдасыз рәвештә эшләү.

Аять тәфсире:

Әй, Гад кавеме! Сез ни өчен һәр биек урында, һәр калкулыкта югары биналар төзисез? Сез бу биналарны гади торак өчен түгел, ә үтеп баручыларны көлке итү, аларны мәсхәрәләү өчен төзисез. Сез югарыдан аларга карап, аларның хәленнән көләсез, аларны түбәнсетәсез. Бу эшегез — уйнау, файдасыз мәшәкать, чөнки ул сезгә дөньяда да, ахирәттә дә бернинди файда китерми. Сез бу биналарны төзеп, үзегезне мәңге яшәячәк кебек тотасыз, ә бит сез дә башкалар кебек үлемгә дучар булачаксыз. Бу — Аллаһның сезгә биргән нигъмәтләрен дөрес урында кулланмау, акылсызлык һәм азгынлык билгесе.

Аятьтән алынган файдалар:

• Кеше үз көчен һәм мөмкинлекләрен файдалы эшләргә, Аллаһ разыйлыгына ирешерлек гамәлләргә сарыф итәргә тиеш.
• Башкаларны кимсетү, алар өстеннән көлү — Аллаһ каршында яман эш, бу — кешенең тәкәбберлеген күрсәтә.
• Дөньядагы мал-мөлкәт, биналар — вакытлыча, аларга ышанып, мәңгелеккә әзерләнмәү — зур югалту.
• Мөэмин кеше үз эшләрендә уйлап эш итәргә, һәр эшенең дөньяви һәм дини файдасын күздә тотарга тиеш.