Shu'aro surasi — Oyat 127

Kalimalarning ma'nosi:

• أَسْأَلُكُمْ – sizlardan so'rayman, talab qilaman.
• أَجْرٍ – mukofot, haq, evaz.
• إِنْ – bu yerda "faqat" ma'nosida (hasr uchun).
• أَجْرِيَ – mening mukofotim, savobim.
• رَبِّ الْعَالَمِينَ – barcha olamlarning Robbisi (Parvardigori).

Tafsir:

Hud alayhissalom o'z qavmi Odga shunday deydi: "Men sizlarni Allohga iymon keltirishga, Ungagina ibodat qilishga da'vat qilayotganim uchun sizlardan hech qanday haq, mukofot yoki evaz so'ramayman. Men bu da'vatim evaziga dunyo molidan, boylikdan yoki boshqa biror narsadan manfaat ko'zlamayman. Mening mukofotim, savobim va ajrim faqat Allohning o'ziga xosdir – U barcha olamlarning Robbisi, yaratuvchisi va ta'minlovchisidir. U mendan rozi bo'lishi va menga ajr berishi uchun men bu vazifani bajaraman, sizlarning minnatingiz yoki bergan narsangiz uchun emas."

Hud alayhissalom o'z da'vatining pokligini, xolisligini ta'kidlab, qavmiga ularning mol-mulki yoki boshqa narsalari unga kerak emasligini, balki ularning najot topishi va to'g'ri yo'lga kirishi uning asosiy maqsadi ekanini bildirmoqda. U o'zining shaxsiy manfaatini emas, balki Allohning roziligini va ularning hidoyatini istaydi.

Foydalar (saboqlar):

• Da'vat qiluvchi va o'zga odamlarni yaxshilikka chaqiruvchi kishi o'z mehnati evaziga dunyo ne'matlarini kutmasligi kerak; uning niyati pok bo'lishi, faqat Allohning roziligi uchun ish qilishi lozim.
• Islom da'vati va ta'limotining pokligi shundaki, u hech qanday moddiy manfaatga asoslanmaydi, balki insonlarning dunyo va oxirat saodati uchun xizmat qiladi.
• Payg'ambarlarning va ulamolarning xalqni to'g'ri yo'lga boshlashdagi mehnati beminnat bo'lib, ularning haqiqiy mukofoti Alloh huzurida beriladi.
• Musulmon kishi har qanday yaxshi amalni qilganda, xoh u ilm o'rganish, xoh o'rgatish, xoh boshqa xayrli ish bo'lsin, ajrni faqat Allohdan kutishi kerak, xalqdan emas.
• Bu oyat mo'minlarga sabr-qanoat va ixlosni o'rgatadi – ularning ishlari faqat Alloh uchun bo'lsa, Alloh ularning mehnatini zoye qilmaydi.