Suurah Ash-Shu'araa — Aayad 127

Macnada Erayada:

• Ajir: Abaalmarin ama ujuuro.
• Rabbul- Caalamiin: Eebaha abuuray dhamaan waxyaabaha uu abuuray, isaga oo uun leh xukunkooda iyo maamulkooda.

Tafsiirka:

Nabiga Huud (nabadgelyo korkiisa ha ahaato) wuxuu sii waday hadalkiisii qoomkiisii Caad, isagoo ku leh: "Waxaan idinka weydiisanayaa inaad iga siisaan ujuuro ama abaalmarin ku saabsan waxaan idinku waaninayo ee ah inaad cibaadada uun u yeelataan Eebe. Anigu ma doonayo wax idinka mid ah, mana idinku weydiisanayo wax maal ah ama faa'iido adduunyo. Abaalmarintayda waxay uun saarantahay Eebaha barbaariyay dhamaan caalamka, isaga ayaa i abaalmarin doona, isagaa i siin doona khayrka. Anigu waxaan uun uga faa'iidaysanayaa dhawrista amarka Eebe iyo gaadhista raalli ahaanshihiisa."

Faa'iidooyin laga qaadan karo:

1. Samo-celin iyo daacadnimo: Da'cigu waa inuu ahaadaa mid daacad ah oo loogu talagalay Eebe oo keliya, ma aha in la doono faa'iido adduunyo ama magac iyo sumcad. Tani waxay muujinaysaa sida ay tahay in dadka loogu yeedho Xaqa si saafi ah oo aan ku qasnayn.
2. Iskuxilnaanta Eebe: Nebigu wuxuu ku tusay inuu isku halleynayo Eebe oo keliya, isagoo og in abaalmarinta iyo khayrka keliya uu ka yimaado Eebe. Tani waxay ina baraysaa in aanu ku tiirsanaanno Eebe oo keliya, oo aanan ka rajeynin wax dadka.
3. Daryeelka ummadda: Da'cigu waa inuu noqdaa mid u daryeelaya ummadda, isagoo raba khayrka iyo hanuunka, ma aha inuu rabo faa'iido shakhsi ah. Tani waxay ina tusaysaa sida ay tahay in loo noqdo dadka u adeega diinta iyo ummadda.
4. Imaanshaha Imaanka: Qofka Eebe ka cabsada oo raba raalli ahaanshihiisa, wuxuu ka dhigayaa da'cadiisa mid saafi ah oo aan ku qasnayn, isagoo og in Eebe arko waxa uu ku talagalay qalbigiisa. Tani waxay ina xoojisaa in aanu ku dadaalno in aanu u adeegno Eebe si daacad ah oo aan ku qasnayn.