سوره شعراء — آيت 127

1) لفظن جي معنيٰ:

• أَجْرٍ: بدلو، مزدوري، اجر.
• إِنْ: ناهي، نه (هتي نفيء جي معنيٰ ۾).
• أَجْرِيَ: منهنجو اجر، منهنجو بدلو.
• رَبِّ الْعَالَمِينَ: سڀني جهانن جو پالڻهار، سڀني مخلوقات جو مالڪ ۽ سنڀاليندڙ.

2) آيت جي تفسير:

هي آيت حضرت هود عليه السلام جي ان بيان جو حصو آهي، جيڪو هن پنهنجي قوم عاد کي الله جي هدايت ڏانهن سڏيندي چيو. هن فرمايو ته آئون اوھان کي جيڪو الله جو پيغام پهچايان ٿو، ان تي اوھان کان ڪو به بدلو يا مزدوري نٿو گهران — نه مال، نه دنياوي فائدو، ۽ نه ڪا ٻي شيءِ. منهنجو اجر ۽ بدلو صرف الله تي آهي، جيڪو سڀني جهانن جو پالڻهار ۽ سڀني مخلوقات جو مالڪ آهي. يعني آئون دعوت ۽ هدايت جو ڪم خالصتاً الله جي رضا لاءِ ڪريان ٿو، نه ڪنهن دنياوي لالچ يا مفاد لاءِ.

هن آيت مان اهو به واضح ٿئي ٿو ته سچا نبي ۽ مبلغ پنهنجي دعوت ۾ ڪنهن به قسم جي ذاتي مفاد کان پاڪ هوندا آهن. اهي ماڻهن کان نه مال گهرندا آهن، نه عزت ۽ نه ڪا ٻي شيءِ، بلڪه سندن سڄي محنت ۽ ڪوشش صرف الله جي رضا ۽ آخرت جي اجر لاءِ هوندي آهي. اهو ئي سبب آهي جو اهي ماڻهن کي خالص ۽ بي غرض انداز ۾ حق ڏانهن سڏيندا آهن.

3) آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا:

• اخلاص جي تعليم: هي آيت سيکاريندي آهي ته هر نيڪ ڪم ۽ دعوت جو مقصد صرف الله جي رضا هجڻ گهرجي، نه دنياوي مفاد.
• دين جي خدمت جي عظمت: جيڪو شخص الله جي دين جي خدمت ڪري ٿو ۽ ان تي ڪو به بدلو نٿو گهري، الله تعاليٰ خود سندس اجر جو ذميوار آهي، ۽ الله جو اجر سڀ کان وڏو ۽ بهترين آهي.
• اسلام جي سچائي: نبي ڪرام عليهم السلام جو بي غرض هجڻ اسلام جي سچائي ۽ ان جي آسماني هجڻ جي وڏي دليل آهي.
• الله جي ربوبيت تي يقين: ”رَبِّ الْعَالَمِينَ“ جو ذڪر اسان کي سيکاريندي آهي ته سڀني جهانن جو پالڻهار هڪ ئي آهي، ۽ ان تي ڀروسو ڪرڻ ۾ ئي ڪاميابي آهي.
• بي غرضيءَ جي ترغيب: هي آيت اسان کي ترغيب ڏئي ٿي ته اسان به ٻين کي نيڪيءَ ڏانهن سڏيندي ڪنهن به قسم جي ذاتي مفاد جي اميد نه رکون، ۽ صرف الله تي ڀاڙيون.