سوره شعراء — آيت 193

1) لفظن جي معنيٰ:

• نَزَلَ: هيٺ لٿو، کڻي آيو.
• بِهِ: ان سان، يعني قرآن سان.
• الرُّوحُ: روح کي چئبو آهي جان ۽ وحي کڻي ايندڙ فرشتي کي، هتي مراد جبريل عليه السلام آهي.
• الْأَمِينُ: امانتدار، پوريءَ طرح قابلِ اعتماد.

2) تفسير:

هي قرآن مجيد، جنهن ۾ سچيون ڳالهيون ۽ قصا بيان ٿيل آهن، اهو الله تعاليٰ جي طرفان نازل ٿيل آهي. ان کي کڻي حضرت جبريل عليه السلام آيو، جيڪو وحي جي امانت ۾ پورو امانتدار ۽ قابلِ اعتماد آهي. هن قرآن کي رسول الله ﷺ تي پهچايو، ۽ پاڻ ﷺ ان کي پنهنجي دل ۾ محفوظ ڪيو، لفظ ۽ معنيٰ سميت ياد رکيو، ته جيئن پاڻ انذار ڪندڙ نبيءَ جو ڪردار ادا ڪن ۽ انسانن ۽ جنن کي الله جي عذاب کان ڊيڄارين. هي قرآن صاف ۽ واضح عربي ٻوليءَ ۾ نازل ٿيو آهي، جنهن جا معنيٰ ۽ دليل پڌرا آهن، ته جيئن ماڻهو پنهنجي دين ۽ دنيا جي سڀني معاملن جي اصلاح ڪري سگهن.

3) فائدا ۽ سبق:

• قرآن مجيد الله تعاليٰ جو پاڪ ڪلام آهي، جيڪو حضرت جبريل عليه السلام جهڙي امانتدار فرشتي ذريعي نازل ٿيو.
• حضرت جبريل عليه السلام جي امانتداريءَ مان اسان کي سبق ملي ٿو ته اسان به پنهنجي ذميواري ۽ امانت ۾ پورا ايماندار رهون.
• قرآن کي دل سان ياد ڪرڻ، سمجهڻ ۽ ان تي عمل ڪرڻ هر مسلمان جي ذميواري آهي.
• قرآن جي ٻولي صاف ۽ واضح آهي، تنهنڪري هر انسان ان کي سمجهي سگهي ٿو ۽ ان مان هدايت حاصل ڪري سگهي ٿو.
• قرآن جو مقصد انسانن کي الله جي عذاب کان ڊيڄارڻ ۽ دين ۽ دنيا جي ڀلائيءَ ڏانهن رهنمائي ڪرڻ آهي.
• هي آيت اسان کي ترغيب ڏئي ٿي ته قرآن سان محبت ڪريون، ان کي پڙهون، سمجهون ۽ پنهنجي زندگيءَ ۾ لاڳو ڪريون، ڇاڪاڻ ته اهو ئي اسان جي دنيا ۽ آخرت جي ڪاميابيءَ جو رستو آهي.