Аш-Шуара сүрәсе — Аять 215

Сүзләрнең мәгънәләре:

— «Хәфдил-җәнәх» (канатны түбәнәйтү) — тыйнаклык, йомшаклык һәм кешеләргә карата шәфкатьле булуны аңлата.

— «Иттәбәгъәкә» — сиңа ияргән, синең дәгъватыңны кабул иткән кешеләр.

Аять тәфсире:

Әй, Мөхәммәд галәйһиссәләм! Сиңа ияргән мөэминнәргә карата йомшак һәм тыйнак бул. Алар белән сөйләшкәндә дә, эш иткәндә дә үзеңне югары тотма, киресенчә, аларга карата шәфкатьлелек һәм мәрхәмәтлелек күрсәт. Алар синең өммәтең, синең дин кардәшләрең, шуңа күрә аларга карата намуслы, йомшак мөгамәлә кыл. Бу әмер — синең өммәтеңә карата тыйнаклык һәм мәхәббәт күрсәтү, аларның хәлләрен аңлап, аларга ярдәм итү. Бу сыйфат — пәйгамбәрнең өммәтенә карата мәрхәмәте һәм аларның йөрәкләрен җылыту чарасы.

Гыйбрәтләр:

— Мөэминнәргә карата тыйнаклык һәм йомшаклык — пәйгамбәрләрнең сыйфаты, без дә шушы сыйфатны үзебездә тәрбияләргә тиешбез.

— Бер-беребезгә карата мәрхәмәтле һәм йомшак булу — иманның бер өлеше, чөнки Аллаһы Тәгалә үз рәсүленә шушы сыйфатны әмер иткән.

— Тыйнаклык кешеләрне исламга якынайта, ә тәкәбберлек аларны ераклаштыра.