Аш-Шуара сүрәсе — Аять 216

Сүзләрнең мәгънәләре:

• عَصَوْكَ – сиңа каршы килсәләр, буйсынмасалар.
• بَرِيءٌ – азат, читләшкән, мөнәсәбәтсез.
• مِمَّا تَعْمَلُونَ – сезнең кылган эшләрегездән.

Аять тәфсире:

Әгәр алар сиңа каршы килсәләр һәм синең әмереңә буйсынмасалар, ягъни Аллаһны берләштерү һәм Аңа гыйбадәт кылу юлыннан баш тартсалар, син аларга әйт: "Мин сезнең эшләрегездән, ширк һәм гөнаһлардан азатмын, мин сезнең кылган эшләрегезгә катнашмыйм". Бу – пәйгамбәрнең үз өммәтенә ачык белдерүе: ул аларның имансызлыгыннан һәм бозык эшләреннән тулысынча читләшә, чөнки аның бурычы – Аллаһның хак диненә чакыру, ә кешеләрнең иман китерүе яки китермәве аларның үз ихтыярында. Бу аять пәйгамбәргә (салләллаһу галәйһи вә сәлләм) ачык белдерә: син үзеңнең изге эшеңне башкардың, хакны ирештердең, ә аларның кире кайтуы өчен син җаваплы түгелсең.

Гыйбрәтләр һәм файдалар:

• Хак дингә чакыручы кеше үз бурычын үтәргә тиеш, ә кешеләрнең җавабы өчен ул җаваплы түгел – бу аңа зур тынычлык бирә.
• Батыйль һәм гөнаһ эшләрдән читләшү – мөселманның иманының бер өлеше, ул яманлыкны хупламавын ачык белдерергә тиеш.
• Пәйгамбәрләрнең юлы – тәүхидкә чакыру һәм ширктән азат булу, бу безнең өчен үрнәк.
• Кеше үз дусларының яки туганнарының гөнаһлы эшләренә ризалык белдермәскә, ә аларны төзәтергә тырышырга тиеш, әгәр төзәтә алмаса – үзенең риза түгеллеген белдерергә тиеш.