Surja En-Neml — Ajet 14

Kuptimet e fjalëve:

• “Vehexhedu biha”: Ata i mohuan me gojët e tyre këto mrekulli të qarta, edhe pse i dinin mirë në zemrat e tyre.
• “Vesteykenet’ha enfusuhum”: Shpirtrat e tyre ishin të bindura plotësisht se këto mrekulli ishin nga Allahu.
• “Dhulmen”: Për shkak të padrejtësisë së tyre ndaj vetes dhe ndaj të vërtetës.
• “Ve uluvven”: Për shkak të mendjemadhësisë dhe kryelartësisë së tyre, që nuk pranonin t’i nënshtroheshin të vërtetës.
• “El-mufsidin”: Ata që prishin tokën me mosbesim dhe mëkate.

Tefsiri i Ajetit:

Kur Musai (paqja qoftë mbi të) u solli mrekullitë e qarta faraonit dhe popullit të tij – si shkopin që u shndërrua në gjarpër, dora që shkëlqente me dritë të bardhë, dhe shenjat e tjera – ata i mohuan këto me gojët e tyre, duke thënë se ishin magji, ndërsa në zemrat e tyre ishin të bindur se këto ishin nga Allahu. Por kryelartësia dhe mendjemadhësia i penguan të pranonin të vërtetën, sepse nuk donin t’i nënshtroheshin Musait dhe t’i linin pas pasuritë dhe pozitat e tyre.

Allahu i Lartësuar i thotë Pejgamberit të Tij: “Shiko, o Muhamed, si ishte fundi i atyre që prishnin tokën me mosbesim dhe mëkate!” Ata u shkatërruan të gjithë – u mbytën në det, dhe asnjë prej tyre nuk shpëtoi. Ky është një mësim i madh për këdo që mendon dhe reflekton.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Njohuria e brendshme nuk mjafton pa veprim: Të dish të vërtetën në zemër, por ta mohosh me gojë, është një nga mëkatet më të mëdha. Besimi i vërtetë kërkon pranim me zemër, gojë dhe vepër.
2. Mendjemadhësia është pengesë e madhe për udhëzim: Kryelartësia i pengoi faraonit dhe popullit të tij të pranonin të vërtetën, edhe pse e dinin. Prandaj, përulësia para Allahut është çelësi i udhëzimit.
3. Fundi i keq është për prishësit: Allahu gjithmonë e ndihmon të vërtetën dhe e shkatërron të kotën. Kushdo që përpiqet të prishë tokën me mosbesim dhe padrejtësi, fundi i tij do të jetë shkatërrimi, siç ndodhi me faraonin dhe ushtrinë e tij.
4. Mrekullitë e Allahut janë dëshmi e qartë: Ajeti na kujton se Allahu i dërgon njerëzve shenja të qarta për t’i udhëzuar, por zemrat krenare nuk përfitojnë prej tyre. Prandaj, duhet të jemi zemërgjerë dhe të hapur ndaj udhëzimit të Allahut.
5. Kjo ngjarje është ngushëllim për besimtarët: Kur besimtarët shohin mohimin e të vërtetës nga jobesimtarët, le ta dinë se fundi i mirë është për ata që ndjekin të vërtetën, ndërsa shkatërrimi është për ata që e mohojnë atë.