Сураи Ан-Намль Оят 14 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Бо он, ки дар дил ба он яқин оварда буданд,…

Ан-Намль · 14/93

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Намль

وَجَحَدُوا بِهَا وَاسْتَيْقَنَتْهَا أَنفُسُهُمْ ظُلْمًا وَعُلُوًّا ۚ فَانظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ ۝١٤

🔤 Transliteration

Wa jahadoo bihaa wastaiqanat haaa anfusuhum zulmanw-wa `uluwwaa; fanzur kaifa kaana `aaqibatul mufsideen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Бо он, ки дар дил ба он яқин оварда буданд, вале аз рӯи ситаму бартариҷӯӣ инкораш карданд. Пас бингар, ки оқибати табаҳкорон чӣ гуна бувад!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳо:

Ҷаҳадӯ: инкор карданд, рад карданд.
Биҳо: ба он оятҳо (муъҷизаҳо).
Истиқанатҳо: яқин карданд, бовар карданд.
Анфусаҳум: дилҳои онҳо, худи онҳо.
Зулман: ситамкорона, аз рӯи зулм.
Улувван: такаббурона, гарданкашона.
Оқибат: саранҷом, натиҷа.
Муфсидин: фасодкунандагон, вайронкорон.

Тафсири оят:

Аллоҳи таъоло дар ин оят хабар медиҳад, ки қавми Мӯсо (а) муъҷизаҳои равшан ва ошкори Ӯро инкор карданд ва бо забонҳои худ эътироф накарданд, ки онҳо аз ҷониби Аллоҳ ҳастанд. Ҳол он ки дилҳои онҳо ба дурустии ин муъҷизаҳо ва ба ростқавлии Мӯсо (а) яқин доштанд. Онҳо ин корро аз рӯи ситам ва такаббур нисбат ба ҳақ анҷом доданд, на аз рӯи ноогоҳӣ ё шубҳа. Пас, эй Паёмбар, бингар, ки саранҷоми фасодкунандагон чӣ гуна буд! Аллоҳ онҳоро ба сабаби куфру фасоди онҳо дар замин нест кард ва ҳалок сохт — онҳоро дар баҳр ғарқ кард. Ин ҳодиса ибратест барои касоне, ки панд мегиранд.

Фоидаҳо:

Ин оят нишон медиҳад, ки инкор кардани ҳақ пас аз яқин доштан ба он, гуноҳи бузург ва зулмест.
Такаббур ва гарданкашӣ аз пазириши ҳақ сабаби ҳалокат ва нестӣ мегардад.
Аллоҳ оқибати фасодкунандагонро ҳамеша бад мегардонад ва ин қонуни илоҳӣ аст.
Оят даъват мекунад, ки инсон ба ҳақ фурӯтан бошад ва аз такаббур дурӣ ҷӯяд.
Қуръон бо зикри саранҷоми умедҳои гузаштагон, моро огоҳ мекунад, ки аз роҳи онҳо наравем.
Ин оят боиси устувории имон ва ибрат гирифтан аз таърих мегардад.

📜 Оят 12-16 — Сураи Ан-Намль

12وَأَدْخِلْ يَدَكَ فِي جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاءَ مِنْ غَيْرِ سُوءٍ ۖ فِي تِسْعِ آيَاتٍ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَقَوْمِهِ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمًا فَاسِقِينَ

Дастатро дар гиребон бибар, то бе ҳеҷ осебе сафед берун ояд. Бо нӯҳ нишона назди Фиръавн ва қавмаш бирав, ки мардуме фосиқанд».

13فَلَمَّا جَاءَتْهُمْ آيَاتُنَا مُبْصِرَةً قَالُوا هَٰذَا سِحْرٌ مُّبِينٌ

Чун нишонаҳои равшани Моро диданд, гуфтанд: «Ин ҷодуе ошкор аст!»

14وَجَحَدُوا بِهَا وَاسْتَيْقَنَتْهَا أَنفُسُهُمْ ظُلْمًا وَعُلُوًّا ۚ فَانظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ

15وَلَقَدْ آتَيْنَا دَاوُودَ وَسُلَيْمَانَ عِلْمًا ۖ وَقَالَا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي فَضَّلَنَا عَلَىٰ كَثِيرٍ مِّنْ عِبَادِهِ الْمُؤْمِنِينَ

Мо ба Довуду Сулаймон дониш додем. Гуфтанд: «Шукр Худоро аст, ки моро бар бисёре аз бандагони мӯъмини худ бартарӣ дод!»

16وَوَرِثَ سُلَيْمَانُ دَاوُودَ ۖ وَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ عُلِّمْنَا مَنطِقَ الطَّيْرِ وَأُوتِينَا مِن كُلِّ شَيْءٍ ۖ إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْفَضْلُ الْمُبِينُ

Ва Сулаймон вориси Довуд шуд ва гуфт: «Эй мардум, ба мо забони мурғон омӯхтанд ва аз ҳар неъмате ато карданд. Ва ин иноятест ошкор!»

← Оят 13 📖 Ан-Намль Оят 15 →

Ан-НамльФеҳристи Қуръон

93Оят

MeccanRevelation

14Оят

Тарҷума — Ан-Намль 14

Сураи Ан-Намль Оят 14 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Бо он, ки дар дил ба он яқин оварда буданд,…

Сураи Оят 14/93 — Сураи Ан-Намль النمل (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Намль Гӯш кун, Сураи Ан-Намль Тарҷума, Сураи Ан-Намль mp3, Сураи Ан-Намль pdf. Оят 12–16. Ба Тоҷикӣ: Русский.