Surja En-Neml — Ajet 13

Kuptimet e fjalëve:

• مُبْصِرَةً: shenja të qarta e të ndritshme, që i bëjnë njerëzit të shohin të vërtetën me sy të hapur.
• سِحْرٌ مُبِينٌ: magji e qartë dhe e dukshme.

Tefsiri i ajetit:

Kur Musai (paqja qoftë mbi të) i solli atyre (Faraonit dhe popullit të tij) shenjat tona të qarta e të ndritshme – si shkopin që u bë gjarpër, dora që shkëlqente e bardhë dhe mrekullitë e tjera – të cilat ishin dëshmi të pakundërshtueshme për këdo që i shihte me sy të hapur dhe mendje të shëndoshë, ata, nga kryeneçësia dhe mohimi, thanë: "Kjo që na solle ti, o Musa, është magji e qartë dhe e dukshme!" Ata nuk mund ta mohonin atë që panë, por e quajtën magji vetëm për t'i shpëtuar së vërtetës dhe për të mashtruar njerëzit, duke u larguar nga besimi.

Përfitimet nga ajeti:

1. Shenjat e Allahut janë të qarta dhe të dukshme për këdo që kërkon të vërtetën me sinqeritet; Allahu nuk i lë njerëzit pa prova.
2. Mohuesit, edhe kur u vjen e vërteta e qartë, përpiqen ta etiketojnë atë me pseudonime të rreme (si magji) për t'i larguar njerëzit nga udhëzimi – kjo tregon se armiqtë e së vërtetës nuk kanë argumente, por vetëm shpifje.
3. Besimtari duhet të jetë i vendosur në të vërtetën, edhe nëse të tjerët e quajnë atë me emra të shëmtuar, sepse e vërteta mbetet e vërtetë pavarësisht nga etiketat që i vënë mohuesit.
4. Ky ajet na mëson se mrekullitë e profetëve ishin dëshmi konkrete nga Allahu, dhe kjo forcon besimin tonë në profetët dhe në mesazhin e tyre hyjnor.