سوره نمل آيت 14 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : ۽ بي انصافي ۽ وڏائيءَ کان اُنھن (نشانين) جو انڪار…

نمل · 14/93

ترجمو لکڻ — سوره نمل

وَجَحَدُوا بِهَا وَاسْتَيْقَنَتْهَا أَنفُسُهُمْ ظُلْمًا وَعُلُوًّا ۚ فَانظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ ۝١٤

🔤 Transliteration

Wa jahadoo bihaa wastaiqanat haaa anfusuhum zulmanw-wa `uluwwaa; fanzur kaifa kaana `aaqibatul mufsideen

📖 ترجمو (سنڌيءَ ۾)

📖 سنڌيءَ ۾

۽ بي انصافي ۽ وڏائيءَ کان اُنھن (نشانين) جو انڪار ڪيائون حالانڪ سندين دلين انھن کي پڪ ڄاتو ھو (ته الله جي طرف کان آيل آھن)، پوءِ ڏس ته فسادين جي پڇاڙي ڪھڙي طرح ٿي.

🌐 Additional reference in اردو

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

ترجمو — Tafsir

1) ڪلمات جي معنيٰ ۽ وضاحت:

وَجَحَدُوا: ۽ انڪار ڪيائون، نه مڃيائون.
بِهَا: انهن (آيتن/نشانين) کي.
وَاسْتَيْقَنَتْهَا: ۽ يقين ڪيائون انهن کي، يعني سندن دلين ۾ پڪ ٿي وئي ته هي سچيون آهن.
أَنفُسُهُمْ: سندن پاڻ، سندن دلون.
ظُلْمًا: ظلم سبب، ناحق هجڻ سبب.
عُلُوًّا: وڏائي ۽ تڪبر سبب.
فَانظُرْ: پوءِ ڏسو ۽ غور ڪريو.
عَاقِبَةُ: انجام، نتيجو، پڇاڙي.
الْمُفْسِدِينَ: فساد ڪرڻ وارن جي.

2) آيت جي تفسير:

هي آيت انهن ماڻهن جي باري ۾ آهي جن حضرت موسيٰ عليه السلام کي الله جو نبي تسليم ڪرڻ کان انڪار ڪيو. حضرت موسيٰ عليه السلام کي الله تعاليٰ اهڙيون نُه واضح ۽ روشن نشانيون (معجزا) عطا ڪيون هيون، جن جي سچائي ۾ ڪو به شڪ نه هو. پر انهن ماڻهن پنهنجي زبان سان ته انهن کي ڪوڙ ڄاڻايو ۽ انڪار ڪيو، حالانڪه سندن دلون ۽ سندن اندروني احساس چڱي طرح ڄاڻي رهيا هئا ته هي نشانيون واقعي الله جي طرفان آهن ۽ حضرت موسيٰ عليه السلام سچو نبي آهي.

اهي ماڻهو رڳو علم جي کوٽ يا شڪ جي ڪري انڪار نه ڪري رهيا هئا، بلڪه انهن جو انڪار ٻن خرابين جي ڪري هو: هڪ ظلم، يعني حق کي ناحق رد ڪرڻ ۽ انصاف کان انحراف، ۽ ٻيو تڪبر ۽ وڏائي، يعني اهو غرور ۽ ضد جو حق اچڻ کان پوءِ به ان کي نه مڃڻ ۽ پنهنجي انا کي حق تي ترجيح ڏيڻ.

پوءِ الله تعاليٰ پنهنجي نبي ڪريم ﷺ کي ۽ سڀني پڙهندڙن کي هدايت ڪري ٿو ته غور ڪريو ته انهن فساد پکيڙيندڙن جو انجام ڇا ٿيو؟ جڏهن انهن الله جي آيتن کي ڪوڙ ڄاڻايو ۽ زمين ۾ فساد پکيڙيو، ته الله تعاليٰ انهن کي سمنڊ ۾ ٻوڙي تباهه ڪري ڇڏيو. اهو ئي انجام هر ان قوم جو ٿيندو آهي جيڪا حق کي رد ڪري ۽ فساد پکيڙي.

هن آيت ۾ ڪفارِ قريش لاءِ به هڪ واضح عبرت ۽ تنبيهه آهي، ڇاڪاڻ ته اهي به حضرت محمد ﷺ جي نبوت کي سچ ۾ سچ ڄاڻڻ کان پوءِ رڳو ضد، تڪبر ۽ وڏائي جي ڪري انڪار ڪري رهيا هئا، ۽ زمين ۾ فساد پکيڙي رهيا هئا. انهن کي به خبردار ڪيو پيو وڃي ته جيڪڏهن توبهه نه ڪيائون ته انهن جو پڻ ساڳيو ئي عبرتناڪ انجام ٿيندو.

3) آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا ۽ سبق:

حق کي مڃڻ ۾ دير نه ڪرڻ گهرجي: جڏهن دل ۾ يقين اچي وڃي ته ڪا ڳالهه سچي آهي، ته ان کي زبان سان به مڃڻ گهرجي. صرف دل ۾ ڄاڻڻ ۽ زبان سان انڪار ڪرڻ اها بدترين قسم جي بي ايماني آهي.
تڪبر ۽ ضد انسان کي تباهي ڏانهن وٺي وڃن ٿا: اهي ماڻهو رڳو هن ڪري تباهه ٿيا جو انهن پنهنجي وڏائي ۽ ضد کي حق تي ترجيح ڏني. اسلام اهو سيکاريندو آهي ته انسان پنهنجي انا کي حق جي اڳيان جهڪائي.
الله جي آيتن کي ڪوڙ ڄاڻائڻ ۽ فساد پکيڙڻ جو انجام هميشه برباد ٿيڻ آهي: تاريخ ۾ جيڪا به قوم حق کان منهن موڙيو ۽ فساد پکيڙيو، تنهن جو انجام عبرتناڪ ٿيو. اهو الله جو اٽل قانون آهي.
قرآن ۾ عبرت ۽ نصيحت آهي: الله تعاليٰ اسان کي گذريل قومن جي قصا ٻڌائي ٿو ته جيئن اسان انهن جي غلطين مان سبق سکون ۽ سڌي رستي تي هلون.
اسلام ۾ علم ۽ يقين جي دعوت آهي: اسلام اهو ناهي ته اکيون بند ڪري انڌو يقين ڪجي، بلڪه اسلام اهو آهي ته دل ۽ دماغ کي کولي حق کي سڃاڻجي ۽ پوءِ ان تي عمل ڪجي. جيڪي دل ۾ ڄاڻڻ کان پوءِ به انڪار ڪن ٿا، سي پنهنجو ئي نقصان ڪن ٿا.
الله تعاليٰ ظالمن ۽ مفسدن کي مهلت ڏئي ٿو پر انهن کي نه ٿو ڇڏي: جيڪڏهن ڪنهن قوم کي سزا ۾ دير ٿئي ٿي ته اها الله جي طرفان مهلت آهي، توبهه جو موقعو آهي، نه ته انڪار جي اجازت.

📜 آيت 12-16 — سوره نمل

12وَأَدْخِلْ يَدَكَ فِي جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضَاءَ مِنْ غَيْرِ سُوءٍ ۖ فِي تِسْعِ آيَاتٍ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَقَوْمِهِ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمًا فَاسِقِينَ

۽ پنھنجو ھٿ پنھنجي گريبان ۾ وجھ ته بي عيب چمڪندڙ ٿي نڪري (انھن ٻن معجزن سان) جي نون معجزن ۾ داخل آھن فرعون ۽ سندس قوم ڏانھن (وڃ)، بيشڪ اُھي بدڪار قوم آھن.

13فَلَمَّا جَاءَتْهُمْ آيَاتُنَا مُبْصِرَةً قَالُوا هَٰذَا سِحْرٌ مُّبِينٌ

پوءِ جنھن مھل اسان جون چِٽيون آيتون وٽن پھتيون (تنھن مھل) چيائون ته ھي پڌرو جادو آھي.

14وَجَحَدُوا بِهَا وَاسْتَيْقَنَتْهَا أَنفُسُهُمْ ظُلْمًا وَعُلُوًّا ۚ فَانظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ

15وَلَقَدْ آتَيْنَا دَاوُودَ وَسُلَيْمَانَ عِلْمًا ۖ وَقَالَا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي فَضَّلَنَا عَلَىٰ كَثِيرٍ مِّنْ عِبَادِهِ الْمُؤْمِنِينَ

۽ بيشڪ داؤد ۽ سليمان کي علم ڏنوسون، ۽ ھنن چيو ته سڀ ساراھ اُنھي الله کي جڳائي جنھن پنھنجن گھڻن مؤمن ٻانھن تي اسان کي ڀلائي ڏني آھي.

16وَوَرِثَ سُلَيْمَانُ دَاوُودَ ۖ وَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ عُلِّمْنَا مَنطِقَ الطَّيْرِ وَأُوتِينَا مِن كُلِّ شَيْءٍ ۖ إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْفَضْلُ الْمُبِينُ

۽ سليمان داؤد جو وارث ٿيو ۽ چيائين ته اي ماڻھؤ اسان کي پکين جي ٻولي سيکاري وئي آھي ۽ اسان کي سڀڪا نعمت ڏني وئي آھي، بيشڪ اھا پڌري ڀلائي آھي.

→ آيت 13 📖 نمل آيت 15 ←

نملقرآن فهرست

93آيت

MeccanRevelation

14آيت

ترجمو — نمل 14

سوره نمل آيت 14 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : ۽ بي انصافي ۽ وڏائيءَ کان اُنھن (نشانين) جو انڪار…

سوره آيت 14/93 — سوره نمل النمل (Meccan). پڙهو ٻڌو ترجمو (سنڌي). ٻڌو: سوره نمل ٻڌو, سوره نمل ترجمو, سوره نمل mp3, سوره نمل pdf. آيت 12–16. سنڌيءَ ۾: اردو.