ซูเราะฮฺ อัน-นัมล์ — อายะฮฺ 61

ความหมายของคำสำคัญ:

• قَرَارًا (กะรอรอน) หมายถึง พื้นที่ที่มั่นคงสำหรับการอยู่อาศัยและตั้งหลักปักฐาน
• خِلَالَهَا (คิลาละฮา) หมายถึง ท่ามกลางหรือภายในของแผ่นดิน
• رَوَاسِيَ (เราะวาซี) หมายถึง ภูเขาที่มั่นคงยึดแผ่นดินไม่ให้สั่นคลอน
• حَاجِزًا (ฮาญิซัน) หมายถึง สิ่งกั้นแยกที่ป้องกันไม่ให้สองสิ่งปะปนกัน

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้เป็นการตั้งคำถามเชิงตำหนิแก่บรรดาผู้ตั้งภาคีต่ออัลลอฮ์ โดยกล่าวว่า "ผู้ที่ทำให้แผ่นดินเป็นที่มั่นคงสำหรับพวกเจ้าจะดีกว่าหรือสิ่งที่พวกเจ้าเคารพสักการะ?" พระองค์ทรงทำให้แผ่นดินมีเสถียรภาพ ไม่หวั่นไหวจนผู้คนไม่สามารถอยู่อาศัยได้ และทรงทำให้มีแม่น้ำลำธารไหลผ่านท่ามกลางแผ่นดิน เพื่อยังประโยชน์แก่การเพาะปลูกและการดำรงชีวิต และทรงทำให้มีภูเขายึดเหนี่ยวแผ่นดินให้มั่นคง ไม่สั่นคลอน และทรงทำให้มีกำแพงกั้นระหว่างทะเลสองชนิด คือทะเลน้ำจืดและทะเลน้ำเค็ม ไม่ให้ปะปนกันจนทำลายความสมดุลของแต่ละฝ่าย

จากนั้นพระองค์ตรัสถามว่า "มีพระเจ้าอื่นใดอีกหรือที่ร่วมกับอัลลอฮ์ในการกระทำสิ่งเหล่านี้?" แน่นอนว่าไม่มี และความจริงแล้วพวกเขาส่วนใหญ่ไม่รู้ถึงความยิ่งใหญ่ของอัลลอฮ์ หากพวกเขารู้ พวกเขาก็จะไม่ตั้งภาคีต่อพระองค์ แต่พวกเขาปฏิเสธโดยไม่ใช้สติปัญญาไตร่ตรอง

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. การมองดูธรรมชาติรอบตัว เช่น แผ่นดิน แม่น้ำ ภูเขา และทะเล คือหนทางหนึ่งที่จะนำไปสู่การรู้จักความยิ่งใหญ่ของอัลลอฮ์ และเพิ่มพูนศรัทธาในพระองค์
2. ความสมดุลและความมหัศจรรย์ของจักรวาลที่ดำเนินไปอย่างเป็นระบบ เป็นหลักฐานที่ชัดเจนว่าไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮ์เพียงพระองค์เดียว
3. การที่อัลลอฮ์ทรงเอ่ยถึงความโปรดปรานเหล่านี้ เป็นการเชิญชวนให้มนุษย์รู้จักคุณค่าของความเมตตาที่พระองค์ประทานให้ และตอบแทนด้วยการภักดีต่อพระองค์เพียงผู้เดียว
4. ผู้ที่ไม่ใช้สติปัญญาไตร่ตรองถึงสัญญาณของพระองค์ จะยังคงอยู่ในความหลงผิด แม้จะมีหลักฐานชัดเจนเพียงใดก็ตาม ดังนั้นเราจึงควรเป็นผู้ที่ใช้เหตุผลและใคร่ครวญอยู่เสมอ