සූරා අන්-නම්ල් — ආයාත් 61

වචනවල අර්ථ:

• قَرَارًا: ස්ථාවරව පවත්නා, වාසයට සුදුසු තැනක් බවට පත් කළ තැනැත්තා.
• خِلَالَهَا: එහි මැද, එහි අතරතුර.
• رَوَاسِيَ: ස්ථාවර කඳු.
• حَاجِزًا: වෙන් කරන බාධකයක්, මිශ්ර වීම වළක්වන දෙයක්.

අර්ථ විවරණය:

මෙම ආයාතයෙන් අල්ලාහ් තආලා තම බලය හා මහිමය පිළිබඳ සාධක ඉදිරිපත් කරමින් මෙසේ අසයි: ඔබ අල්ලාහ්ට ආදේශ කරන ඒ දෙවිවරුන්ද, නැතහොත් මහපොළොව ඔබට ස්ථාවර වාසස්ථානයක් බවට පත් කළ තැනැත්තාද උතුම්? ඔහු පොළොව මැද ගලා යන ගංගා ඇති කළේය. එමෙන්ම පොළොව කම්පා නොවී ස්ථාවරව තබනු පිණිස උස් කඳු ද ඇති කළේය. මිරිදිය හා ලුණු මුහුද අතර ඒ දෙක මිශ්ර නොවන පරිදි බාධකයක් ද ඇති කළේය. එවිට ලුණු මුහුද මිරිදිය මුහුද නරක් නොකරයි. මෙවැනි මහා ක්රියා කළ හැකි වෙනත් දෙවියෙක් අල්ලාහ් සමඟ සිටීද? ඇත්තෙන්ම නැත! නමුත් ඔවුන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙක් අල්ලාහ්ගේ මහිමය හා ඔහුගේ ඒකීයත්වය නිවැරදිව නොදනිති. එනිසාම ඔවුන් අඥාන ලෙස අනුකරණය කරමින් හා අයුක්තිය කරමින් අල්ලාහ්ට ආදේශයන් පත් කර ගනිති. ඔවුන් සැබවින්ම දැන සිටියේ නම්, ඔවුන් කිසිදු මැවූ දෙයක් අල්ලාහ්ට ආදේශ නොකරනු ඇත.

පාඩම්:

1. අල්ලාහ්ගේ මැවීම් පිළිබඳ ගැඹුරින් සිතීම, ඔහුගේ ඒකීයත්වය හා බලය පිළිබඳ ඇදහීම ශක්තිමත් කරයි.
2. පොළොව ස්ථාවර කිරීම, ගංගා ගලා යාම, කඳු ඇති කිරීම වැනි දේ අල්ලාහ්ගේ දයාව හා ඥානය පිළිබඳ සාධක වේ.
3. ලුණු හා මිරිදිය මුහුදු අතර ඇති බාධකය, අල්ලාහ්ගේ පාලනයේ පරිපූර්ණත්වය පෙන්නුම් කරයි.
4. අල්ලාහ් හැර වෙනත් දෙවිවරුන්ට නමස්කාර කිරීම අඥානකමක් වන අතර, එයට හේතුව අල්ලාහ් පිළිබඳ නිවැරදි දැනුම නොමැති වීමයි.
5. සැබෑ දැනුම ලබා ගැනීම, ශිර්ක් (ආදේශ කිරීම) වැනි වැරදිවලින් මිනිසා ආරක්ෂා කරයි.