Ан-Намль сүресі — Аят 61

1. Сөздердің мағынасы:

• قَرَارًا — тұрақты, тұрақты мекен, адамдар тұра алатын орнықты жер.
• خِلَالَهَا — оның ортасында, арасында.
• رَوَاسِيَ — таулар, жерді ұстап тұратын берік тіректер.
• حَاجِزًا — бөгет, тосқауыл, екі нәрсенің арасын бөліп тұратын кедергі.
• الْبَحْرَيْنِ — екі теңіз: тұщы су мен тұзды су.

1. Аяттың тәпсірі:

Аят адамдарға ой салады: олар Аллаһтан басқа табынып жүрген нәрселері жақсы ма, әлде жерді адамдар тұрақтап өмір сүретіндей етіп орнықты қылған, оның ортасынан өзендер ағызып, оған тауларды берік тірек етіп орнатқан, әрі тұщы су мен тұзды судың арасына бір-біріне араласып кетпейтіндей бөгет қойған Аллаһ жақсы ма? Тұщы су тұзды суға араласып кетсе, ол ішуге жарамсыз болып, бүлінер еді. Осының бәрін Аллаһтан басқа бір құдай жасады ма? Жоқ, әрине. Бірақ олардың көбі бұл шындықты білмейді, сондықтан Аллаһқа серік қоса береді. Егер олар шынымен білгенде, Аллаһтың жалғыз екенін мойындап, Оған ешкімді теңемес еді.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Жердің тұрақты, өзендердің ағып тұруы, таулардың берік орнығуы — бәрі Аллаһтың шексіз мейірімі мен құдіретінің белгісі. Осы игіліктерді ойлап, Аллаһқа шүкір ету — әрбір мұсылманның парызы.
• Тұщы және тұзды судың арасындағы табиғи бөгет — Аллаһтың әлемдегі тепе-теңдікті қалай кемелді түрде сақтап тұрғанының айқын дәлелі. Бұл — Жаратушының бірлігін танытатын ұлы белгі.
• Адам баласын Аллаһқа серік қосудан сақтандыратын, әрі Оның құдіретін терең ойлауға шақыратын аят. Табиғаттағы әрбір нығмет — Аллаһты тануға жетелейтін жол.
• Ислам — адамды табиғатқа, әлемге терең оймен қарауға, ондағы даналықты көруге шақыратын дін. Осы арқылы адам иманын нығайтып, Аллаһқа деген махаббатын арттырады.