Surja En-Neml — Ajet 7

Kuptimet e fjalëve:

• آنسْتُ: Vura re, pashë (një dritë në largësi).
• بِخَبَرٍ: Me një lajm për udhën, sepse kishin humbur rrugën.
• بِشِهَابٍ قَبَسٍ: Me një pishtar të ndezur, d.m.th. një copë druri me zjarr në majë të tij.
• تَصْطَلُونَ: Të ngroheni (nga të ftohtit).

Tefsiri i Ajetit:

Kujto (o Muhamed) historinë e Musait (paqja qoftë mbi të), kur ai i tha familjes së tij gjatë rrugës nga Medjeni në Egjipt: "Unë pashë një zjarr në largësi. Do t'ju sjell prej tij një lajm për udhën, ose do t'ju sjell një pishtar të ndezur, që të ngroheni nga i ftohti i natës." Kjo ndodhi në një natë të ftohtë dimri, dhe Musai kishte humbur rrugën, prandaj shpresonte se zjarri do t'i tregonte rrugën ose do t'i ndihmonte të ngroheshin. Por ky zjarr nuk ishte zjarr i zakonshëm – ishte drita e profetësisë dhe fillimi i bisedës së tij me Zotin, ku Allahu i Madhërishëm do t'i jepte mrekullinë e parë dhe do ta dërgonte te Faraoni.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Kujdesi i profetit Musai për familjen e tij – ai nuk i la ata në vështirësi, por kërkoi t'u sillte dobi, qoftë me lajm apo me zjarr. Kjo na mëson se njeriu duhet të kujdeset për familjen e tij dhe t'u lehtësojë atyre vështirësitë.
2. Në çdo gjë që na duket e vogël dhe e zakonshme, Allahu mund të ketë fshehur mirësi të madhe. Zjarri që Musai e pa si nevojë për ngrohje, u bë vendi i bisedës me Allahun dhe fillimi i misionit të tij të madh. Kjo na mëson t'i shohim gjërat me syrin e besimit dhe t'i besojmë Allahut në çdo situatë.
3. Ajeti tregon se profetët ishin njerëz të zakonshëm që përballeshin me vështirësitë e jetës, si të ftohtit dhe humbja e rrugës, por Allahu i ndihmonte në çdo hap. Kjo na jep shpresë se Allahu nuk na lë vetëm në vështirësitë tona.
4. Mrekullia e Allahut fillon nga një nevojë e thjeshtë njerëzore – kjo tregon se feja jonë nuk është e shkëputur nga jeta reale, por është e lidhur me çdo detaj të saj.