Surja En-Neml — Ajet 6

Kuptimet e fjalëve:

• تُلَقَّى الْقُرْآنَ: të jepet dhe të mësohet Kur’ani.
• مِن لَّدُنْ: nga ana e, prej.
• حَكِيمٍ: i Urtë në krijim, në sundim dhe në ligjësim.
• عَلِيمٍ: i Gjithëdijshëm, që di çdo gjë, të fshehtën dhe të dukshmen.

Tefsiri i ajetit:

O ti, Pejgamber! Ti, me të vërtetë, po e merr Kur’anin nga ana e Allahut, i Cili është i Urtë në çdo gjë që krijon, që e drejton dhe që e ligjëson, dhe i Cili është i Gjithëdijshëm – Atij nuk i shpëton asgjë nga interesat dhe gjendjet e robërve të Tij. Ky ajet është përgjigje ndaj jobesimtarëve të Kurejshit, të cilët thoshin se Kur’ani është fjalë e Muhamedit ﷺ, duke e mohuar se ai është shpallje nga Allahu. Allahu i Madhërishëm e hedh poshtë këtë pretendim dhe e vërteton se Kur’ani është shpallje nga ana e Tij, plot urtësi e dituri.

Përfitimet nga ajeti:

• Ky ajet e forcon besimin e muslimanit se Kur’ani është fjalë e Allahut, jo fjalë e njeriut, dhe kjo e rrit lidhjen e tij me librin e Allahut.
• Tregon se Allahu është i Urtë në çdo gjë që ka vendosur dhe ligjësuar, prandaj muslimani duhet t’i bindet plotësisht urdhrave të Tij.
• Në këtë ajet ka ngushëllim për Pejgamberin ﷺ dhe për besimtarët, sepse Allahu i siguron se shpallja që po u vjen është nga Ai, i Cili di çdo gjë dhe nuk gabon.
• Të mëson se dituria e vërtetë është ajo që vjen nga Allahu, prandaj muslimani duhet ta kërkojë diturinë nga burimi i saj i pastër – Kur’ani dhe Suneti.