Surah An-Naml — Aya 7

Ma’anonin Kalmomin:

• آنَسْتُ: Na hango ko na ga wani abu a sarari.
• نَارًا: Wuta.
• شِهَابٍ قَبَسٍ: Wani ɗan wuta mai haske da za a iya ɗauka daga babbar wutar, wato ciyarwar wuta.
• تَصْطَلُونَ: Ku sami ɗumi da ita daga sanyi.

Fassarar Ayar:

Ka tuna, ya Manzo, lokacin da Musa ya faɗa wa iyalinsa a tafiyarsa daga Madayan zuwa Masar: Lalle ne na hango wuta daga nesa. Zan je in zo muku da labari daga wurinta wanda zai nuna mana hanyar da muka ɓata, ko kuma in zo muku da wani ɗan wuta mai haske da zan ɗauka daga gare ta, domin ku sami ɗumi da shi daga tsananin sanyi. Wannan ya faru ne a cikin lokacin sanyi mai tsanani, kuma sun ɓace daga hanya, don haka Musa ya nemi ya taimaki iyalinsa ta hanyar neman labari ko wuta.

Fahimtar Darussa:

1. Neman taimako da kayan bukata ta halal abu ne mai kyau, kuma Musa (lafiya ta tabbata a gare shi) ya nuna wa iyalinsa kulawa da ƙauna ta hanyar neman abin da zai amfane su.
2. Wannan ayar tana nuna cewa Allah yana jagorantar bayinsa a lokacin wahala, domin daga wannan wutar ne Musa ya sami magana da Allah da kuma saƙon annabci.
3. Ya kamata mu dogara ga Allah a kowane hali, kuma mu riƙa neman abin da zai amfane mu da iyalanmu a duniya da la’akari da addini.
4. Ƙauna da tausayi ga iyali da al’umma dabi’a ce mai daraja a Musulunci, kuma annabawan Allah sun kasance abin koyi a cikin wannan.