Sura An-Naml — Werset 76

Znaczenie słów:

• يَقُصُّ – opowiada, przekazuje wiadomość, relacjonuje.
• أَكْثَرَ الَّذِي هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ – większość spraw, w których toczą spory i mają rozbieżne stanowiska.

Tafsir (wyjaśnienie):

Ten werset podkreśla, że Koran – objawiony Prorokowi Mahometowi (niech spoczywa na nim pokój i błogosławieństwo Allaha) – przekazuje synom Izraela (potomkom Jakuba) prawdę dotyczącą większości kwestii, w których się wzajemnie spierają. Chodzi tu zarówno o spory teologiczne, jak i historyczne, które toczyły się między różnymi grupami żydowskimi – na przykład dotyczące osoby Jezusa (Isy), jego natury, śmierci i wniebowstąpienia, a także innych wydarzeń z ich własnej historii. Koran przychodzi jako ostateczny i wiarygodny sędzia, który rozstrzyga te różnice, ukazując, co jest zgodne z prawdą, a co stanowi wypaczenie lub zniekształcenie wcześniejszych przekazów. W ten sposób Koran nie tylko wyjaśnia nieporozumienia, ale także demaskuje błędy i fałszywe narracje, które pojawiły się wśród ludu księgi. Jest to dowód na to, że Koran jest źródłem wiedzy objawionej, która przewyższa ludzkie spekulacje i spory.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Koran jest najwyższym autorytetem w rozstrzyganiu sporów – zarówno tych historycznych, jak i współczesnych. Kiedy ludzie różnią się w kwestiach wiary, należy wracać do objawienia Bożego, które zawiera prawdę.
2. Werset ten ukazuje, że Koran jest księgą uniwersalną – nie tylko dla Arabów, ale dla wszystkich ludzi, w tym dla synów Izraela, którzy mogą w nim znaleźć wyjaśnienie swoich dawnych nieporozumień.
3. Podkreśla to, że Allah troszczy się o prawdę i sprawiedliwość – nie pozostawia ludzi w chaosie różnic zdań, lecz zesłał Księgę, która prowadzi ku jasności.
4. Zachęca do refleksji nad tym, że Koran zawiera wiedzę o sprawach ukrytych i dawnych, co jest dowodem jego boskiego pochodzenia i prawdziwości przesłania islamu.
5. Dla muzułmanina jest to przypomnienie, aby w każdej sytuacji sporu – czy to w sprawach religijnych, czy życiowych – szukać rozstrzygnięcia w Koranie i Sunnah, a nie w ludzkich opiniach, które często są pełne błędów.