Surja El-Kasas — Ajet 41

Kuptimet e fjalëve:

• E'imme (أَئِمَّةً): prijës, udhëheqës, shembuj që ndiqen.
• Yed'ûne ilâ-n-nâr (يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ): thërrasin drejt zjarrit, pra udhëzojnë drejt veprave që çojnë në zjarr.
• Lâ yunsarûn (لَا يُنصَرُونَ): nuk do të kenë asnjë ndihmës apo mbrojtës që t'i shpëtojë nga dënimi.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar tregon se Faraonin dhe parinë e tij, pasi i shkatërroi në këtë botë, i bëri ata prijës e udhëheqës të cilët thërrasin njerëzit drejt zjarrit. Ata u bënë shembull i keq dhe udhërrëfyes drejt humbjes, sepse me mosbesimin e tyre, kokëfortësinë dhe mohimin e të Dërguarit të Allahut, ata hapën rrugën e humbjes për ata që i pasuan. Ata ftojnë në veprat që të çojnë në zjarr, si idhujtaria, padrejtësia dhe mohimi i së vërtetës.

Në Ditën e Kiametit, ata nuk do të kenë asnjë ndihmës që t'i shpëtojë nga dënimi i Allahut. Përkundrazi, dënimi i tyre do të jetë i dyfishtë: njëherë për mosbesimin e tyre personal, dhe herën tjetër për ata që i ndoqën në rrugën e gabuar, sepse kushdo që vendos një traditë të keqe, mban barrën e mëkatit të tij dhe të mëkatit të atyre që e ndjekin deri në Ditën e Kiametit.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ky ajet na tregon se udhëheqësia nuk është vetëm pozitive; ka edhe prijës që thërrasin drejt zjarrit, prandaj duhet të jemi të kujdesshëm se kë marrim shembull dhe kë ndjekim në jetën tonë.
2. Na mëson se pasojat e veprave tona nuk kufizohen vetëm tek ne; kur dikush e çon një tjetër në rrugë të gabuar, ai mban përgjegjësi të dyfishtë. Prandaj, duhet të jemi të vetëdijshëm për ndikimin që kemi tek të tjerët.
3. Ajeti na jep shpresë dhe qetësi për besimtarët, sepse padrejtësia nuk mbetet pa u ndëshkuar; Allahu i Lartësuar do ta marrë hakun në Ditën e Kiametit, kur asnjë ndihmës nuk do të mund të shpëtojë askënd.
4. Na nxit të jemi udhërrëfyes drejt së mirës dhe jo drejt së keqes, sepse kush e udhëzon një njeri drejt rrugës së drejtë, ka shpërblim si të atij që e ka bërë atë vepër, pa iu pakësuar asgjë nga shpërblimi i tyre.