قصص سۈرىسى — ئايەت 41

بۇ ئايەتتە ئاللاھ تائالا پىرئەۋن ۋە ئۇنىڭ قەۋمىنىڭ ئەھۋالىنى بايان قىلىپ، ئۇلارنىڭ كۇپۇرلۇق ۋە ئازغۇنلۇقتا ئۆزگىلەرگە ئۈلگە بولغانلىقىنى، شۇ ئارقىلىق دوزاخقا چاقىرىدىغانلىقىنى ۋە قىيامەت كۈنى ھېچقانداق ياردەمگە ئېرىشەلمەيدىغانلىقىنى ئېيتىدۇ.

ئايەتتىكى ئاساسلىق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• أَئِمَّةً: ئىماملار، يەنى ئۈلگە بولىدىغان، كىشىلەر ئەگىشىدىغان رەھبەرلەر. بۇ يەردە ئۇلارنىڭ ياخشى ئىشلاردا ئەمەس، بەلكى يامان ئىشلاردا ئۈلگە بولغانلىقى كۆزدە تۇتۇلىدۇ.
• يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ: ئۇلار كۇپۇرلۇق ۋە گۇمراھلىقنى تارقىتىش ئارقىلىق كىشىلەرنى دوزاخقا چاقىرىدۇ. يەنى ئۇلارنىڭ ئەمەلىيىتى ۋە چاقىرىقى كىشىلەرنى دوزاخقا ئېلىپ بارىدۇ.
• لَا يُنصَرُونَ: ئۇلار قىيامەت كۈنى ھېچقانداق ياردەمگە ئېرىشەلمەيدۇ، دوزاخ ئازابىدىن قۇتۇلدۇرۇلمايدۇ ۋە ئۇلارغا ياردەم قىلىدىغان ھېچكىم بولمايدۇ.

ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا پىرئەۋن ۋە ئۇنىڭ قەۋمىنى ئازغۇنلۇق ۋە كۇپۇرلۇقنىڭ رەھبەرلىرى قىلدى. ئۇلار ئۆزلىرىنىڭ كۇپۇرلۇقى ۋە گۇمراھلىقى بىلەن كىشىلەرنى دوزاخقا چاقىرىدۇ. ئۇلارنىڭ چاقىرىقى ۋە ئەمەلىيىتى كىشىلەرنى ئاللاھقا ئىمان ئېيتىشتىن ۋە ياخشى ئەمەللەرنى قىلىشتىن چەكلەپ، دوزاخقا يېقىنلاشتۇرىدۇ. ئۇلارنىڭ ئەگەشكۈچىلىرىمۇ ئۇلارنىڭ يولىدا مېڭىپ، ئوخشاش ئاقىۋەتكە دۇچ كېلىدۇ.

قىيامەت كۈنى ئۇلار ھېچقانداق ياردەمگە ئېرىشەلمەيدۇ. ئۇلارنى دوزاخ ئازابىدىن قۇتۇلدۇرىدىغان، ئۇلارغا شاپائەت قىلىدىغان ياكى ئۇلارنى قوغدايدىغان ھېچكىم بولمايدۇ. بەلكى ئۇلارنىڭ ئازابى تېخىمۇ كۈچەيتىلىدۇ، چۈنكى ئۇلار ئۆزلىرى گۇمراھ بولۇپلا قالماي، باشقىلارنىمۇ گۇمراھ قىلغان ۋە يامان ئىشلارنى ئۈلگە قىلىپ تارقاتقان. ئۇلارنىڭ قىلغان يامان ئەمەللىرىنىڭ گۇناھى ۋە ئۇلارغا ئەگەشكەن كىشىلەرنىڭ قىلغان يامان ئەمەللىرىنىڭ گۇناھىمۇ ئۇلارغا يېزىلىدۇ.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ھەر بىر ئادەم ئۆزىنىڭ ئەمەلىگە مەسئۇل بولۇپ، ياخشى ئىشلاردا ئۈلگە بولۇش ئەڭ ياخشى يول، يامان ئىشلاردا ئۈلگە بولۇش بولسا ئەڭ يامان ئاقىۋەتكە ئېلىپ بارىدۇ. ئاللاھ تائالا بىزنى ياخشى ئىشلاردا ئۈلگە بولىدىغان، جەننەتكە چاقىرىدىغان كىشىلەردىن قىلسۇن.