سوره قصص — آيت 41

1) لفظن جي معنيٰ:

• أَئِمَّةً: اِمام، اڳواڻ، اُهي جن جي پيروي ڪئي وڃي.
• يَدْعُونَ: سڏيندا آهن، دعوت ڏيندا آهن.
• لَا يُنصَرُونَ: مدد نه ڏني ويندي اُنھن کي، بچاءُ نه ملندن.

2) تفسير:

اسان فرعون ۽ سندس قوم کي اڳواڻ ۽ اِمام بڻايو، پر اُهي اِمام نه هدايت ڏانھن سڏيندڙ هئا، بلڪه اُهي پنھنجي ڪفر ۽ گمراهيءَ سان ماڻھن کي دوزخ ڏانھن سڏيندا هئا. جيڪي به ظالم ۽ گمراهه ماڻھو اُنھن جي رستي تي هليا، اُهي سڀ دوزخ ڏانھن ويا. ۽ قيامت جي ڏينھن اُنھن کي ڪا به مدد نه ملندي، نه ڪو اُنھن کي عذاب کان بچائيندو، ۽ نه ئي اُنھن جي ڪو سفارش ڪندڙ ڪم ايندو. اُنھن جي اڳواڻي ۽ پيروي ڪرڻ سبب اُنھن جو عذاب اڃا به وڌيڪ ٿيندو، ڇاڪاڻ ته اُهي پاڻ گمراهه ٿيا ۽ ٻين کي به گمراهه ڪيو، تنھنڪري اُنھن تي پنھنجي عمل جو به بار هوندو ۽ اُنھن ماڻھن جي عمل جو به بار هوندو جن اُنھن جي پيروي ڪئي.

3) فائدا ۽ نصيحتون:

• اِهي آيت اسان کي سيکاريندي آهي ته اسان کي پنھنجي اڳواڻن ۽ اِمامن جو خيال رکڻ گهرجي، ڇاڪاڻ ته اڳواڻ يا ته جنت ڏانھن سڏيندا آهن يا دوزخ ڏانھن.
• اسان کي اهڙن ماڻھن جي پيروي نه ڪرڻ گهرجي جيڪي الله جي نافرماني ۽ گمراهيءَ ڏانھن سڏين، ڀلي اُهي ڪيترا به طاقتور ۽ اثر وارا ڇو نه هجن.
• قيامت جي ڏينھن ڪنھن جي به مدد ڪم نه ايندي، صرف الله جي رحمت ۽ نيڪ عمل ئي ڪم ايندا.
• هي آيت اسان کي ترغيب ڏئي ٿي ته اسان نيڪ اڳواڻ بڻجون، جيڪي ماڻھن کي جنت ۽ هدايت ڏانھن سڏين، ۽ اهڙن ماڻھن جي صحبت اختيار ڪيون جيڪي الله جي رستي ڏانھن سڏين.
• قرآن مجيد ۾ الله تعاليٰ اسان کي خبردار ڪيو آهي ته ظالم ۽ گمراهه اڳواڻن جي پيروي ڪرڻ جو نتيجو دوزخ آهي، ۽ اهڙن ماڻھن لاءِ قيامت جي ڏينھن ڪا به مدد نه هوندي.