سورت عنکبوت — آیت 26

د معنا کلمې:

• فَآمَنَ لَهُ: هغه (ابراهيم) ته يې ايمان راوړ
• مُهَاجِرٌ: هجرت کوونکی، خپل وطن پرېښودونکی
• الْعَزِيزُ: غالب، چا ته چې څوک مغلوب نه شي
• الْحَكِيمُ: په خپلو کارونو او تدبير کې حکمت والا

تفسير:

لوط عليه السلام د خپل تره ابراهيم عليه السلام په دعوت باندې ايمان راوړ او د هغه ملت يې ومنلو. کله چې ابراهيم عليه السلام ته معلومه شوه چې د خپل قوم د شرک او بت پرستۍ په مقابل کې يې تبليغ نه منل کېږي، نو هغه اعلان وکړ چې زه خپل رب ته هجرت کوم، يعنې د خپل قوم له دياره بهر د الله تعالی د رضا په لټه کې ځم. هغه د شام مبارکې ځمکې ته د هجرت اراده وکړه، ځکه چې الله تعالی هغه ته د دې ځمکې په لور د تلو امر کړی و. ابراهيم عليه السلام د دې خبرې په ويلو سره دا څرګنده کړه چې هجرت يې د الله تعالی په امر او د هغه د رضا لپاره دی، نه د دنيا د مال يا مقام لپاره. هغه وويل: بېشکه الله تعالی عزت والا دی، چې هيڅوک يې نشي مغلوب کولی، او هغه به زما مدد او ساتنه وکړي، او هغه حکمت والا دی چې په خپل تدبير او تقدير کې هر څه په خپل ځای کې کوي.

فايدې:

1. ايمان راوړل د خپلوانو او کورنۍ غړو ته د هدايت لامل ګرځي، لکه څنګه چې لوط عليه السلام د ابراهيم عليه السلام په وسيله هدايت وموند.
2. هجرت د الله تعالی په لاره کې يو ستر عمل دی، چې مسلمان يې بايد د الله د رضا لپاره وکړي، نه د دنيا د ګټو لپاره.
3. مؤمن بايد په الله تعالی باندې توکل وکړي او پوه شي چې هغه عزت والا دی، نو که د هغه په لاره کې هجرت وکړي، الله به يې مدد وکړي.
4. الله تعالی حکيم دی، نو هغه هر څه چې امر کوي، په هغه کې د بنده خير او مصلحت وي، که څه هم په لومړي نظر کې ستونزمن ښکاري.
5. د حق د تبليغ په لاره کې بايد له ستونزو او تکليفونو ونه وېرېږو، ځکه چې الله تعالی د خپلو بندګانو سره دی.