سورت عنکبوت — آیت 27

د کلمو معناګانې:

• وَهَبْنَا: موږ ورکړل، عطا کړل.
• ذُرِّيَّتِهِ: د هغه اولاد، نسل.
• النُّبُوَّةَ: د پیغمبرۍ مقام.
• الْكِتَابَ: آسماني کتابونه لکه تورات، زبور، انجیل او قرآن.
• أَجْرَهُ: د هغه بدله، ثواب.
• الصَّالِحِينَ: نیکان، ښه کسان.

تفسیر:

الله تعالیٰ خپل پیغمبر حضرت ابراهیم علیه السلام ته وروسته له هغه چې هغه د خپل رب په لاره کې د قربانۍ او صبر ښکاره کړ، څو لوی نعمتونه ورکړل:

• هغه ته یې زوی اسحاق او بیا د هغه زوی یعقوب (چې د اسحاق زوی و) عطا کړل.
• د هغه په اولاد کې یې پیغمبري او آسماني کتابونه (تورات، زبور، انجیل او قرآن) ځای پر ځای کړل، نو له هغه وروسته هر هغه پیغمبر چې راغلی، د ابراهیم علیه السلام له نسل څخه و.
• په دنیا کې یې هغه ته ښه بدله ورکړه: ښه نوم، ښه اولاد او د خلکو په زړونو کې د هغه مینه.
• په آخرت کې به هغه د نیکانو او صالحانو په ډله کې وي، او د هغه جزا به بشپړه وي.

فايدې:

1. د الله تعالی فضل او کرم ډېر لوی دی — هغه خپلو بندګانو ته د دوی د صبر او ایمان په بدل کې بې شمېره نعمتونه ورکوي.
2. صبر او د حق پر لاره ثابت قدم اوسېدل د دنیا او آخرت دواړو ښېګڼو سبب کیږي.
3. الله تعالی خپلو پیغمبرانو ته د دوی د اولاد له لارې دوام ورکړ، چې دا ښیي چې ښه نسل او ښه اولاد یو لوی نعمت دی.
4. د نیکانو ملګرتیا او د صالحانو په ډله کې شاملېدل تر ټولو لوړه مرتبه ده چې مومن یې هیله لري.
5. دا آیت مومنانو ته تسلیت ورکوي چې که دوی په دنیا کې له مصیبتونو سره مخ شي، الله تعالی به دوی ته د صبر په بدل کې ښه بدله ورکړي.