سوره عنکبوت — آیه 26

معانی کلمات:

• فَآمَنَ لَهُ: به او ایمان آورد و تصدیقش کرد.
• مُهَاجِرٌ: ترککنندهی وطن و دیار خود.
• الْعَزِیزُ: آن که شکستناپذیر است و بر همه چیز چیره است.
• الْحَکِیمُ: آن که در همه کارهایش حکمت و تدبیر دارد.

تفسیر آیه:

حضرت لوط علیهالسلام نخستین کسی بود که به دعوت عموی خود ابراهیم علیهالسلام ایمان آورد و آیین او را پذیرفت. پس از آنکه ابراهیم علیهالسلام از قوم خود ناامید شد و آنان به او ایمان نیاوردند، تصمیم گرفت برای حفظ دین خود و رهایی از شر مشرکان، از سرزمین بابل به سرزمینی دیگر هجرت کند. او اعلام کرد که به سوی پروردگارش هجرت میکند؛ یعنی به سرزمین مبارک شام که خداوند او را به آنجا فرمان داده بود. ابراهیم علیهالسلام با این هجرت، نشان داد که برای رضای خدا از خانه و کاشانه و قوم خود دست میکشد و به خداوند پناه میبرد. او در ادامه بیان کرد که پروردگارش عزیز است؛ یعنی یاری او شکستناپذیر است و هیچ دشمنی نمیتواند بر او غلبه کند، و حکیم است؛ یعنی در همه تدبیرها و فرمانهایش مصلحت بندگان را در نظر دارد و آنچه را که برای بندگانش صلاح است، فرمان میدهد.

فواید و پیامهای آیه:

• ایمان آوردن لوط به ابراهیم نشان میدهد که حقطلبان همیشه در کنار پیامبران خدا هستند و از دعوت آنان استقبال میکنند.
• هجرت برای حفظ دین، ارزش والایی دارد و مؤمن باید برای رضای خدا از وطن و امکانات مادی خود بگذرد.
• توکل بر خداوند و اعتماد به قدرت و حکمت او، مایهی آرامش دل مؤمن در برابر مشکلات و دشمنان است.
• خداوند هرگز بندگان مؤمن و مهاجر در راه خود را تنها نمیگذارد و آنها را از شر دشمنان حفظ میکند.