Surah Al-'Ankabut — Aya 26

Ma’anonin Kalmomi:

• فَآمَنَ لَهُ لُوطٌ: Annabi Lutu ya yi imani da Annabi Ibrahim kuma ya bi addininsa.
• مُهَاجِرٌ: Mai barin ƙasarsa da mutanensa domin neman yardar Allah.
• إِلَى رَبِّي: zuwa ga abin da Ubangijinsa ya umarce shi da yin hijira zuwa gare shi, wato ƙasar Sham (Siriya da Falasdinu) mai albarka.
• الْعَزِيزُ: Mai iko wanda ba ya iya rinjayarsa kowa.
• الْحَكِيمُ: Mai hikima a cikin halittarsa da umarninsa.

Fassarar Aya:

Annabi Lutu, Allah ya saka masa da imani, ya yi imani da Annabi Ibrahim kuma ya bi tafarkinsa. Sa’an nan Annabi Ibrahim ya ce: “Lalle ne ni mai hijira ne zuwa ga Ubangijina, wato zuwa ƙasar Sham mai albarka, domin in yi ibada gare shi a can kuma in yada addininsa.” Ya san cewa Allah shi ne Mai iko wanda ba ya iya rinjayarsa kowa, kuma ba ya wulakanta wanda ya yi hijira zuwa gare shi. Shi ne Mai hikima a cikin umarninsa da tsarawarsa, yana umarci bayinsa da abin da ke da kyau a gare su kuma yana hana su abin da ke cutar da su.

Fa’idodin Aya:

1. Imani yana da ƙarfi sosai, domin Annabi Lutu ya bar ƙasarsa da mutanensa don ya bi Annabi Ibrahim, wanda hakan ke nuna cewa imani na buƙatar sadaukarwa.
2. Hijira don neman yardar Allah alama ce ta gaskiyar imani, kuma Allah yana taimakon wanda ya yi hijira domin shi.
3. Dogaro ga Allah da yin amfani da sunayensa masu kyau (Al-Aziz, Al-Hakim) yana ƙarfafa zuciya da natsuwa, domin wanda ya dogara ga Mai iko Mai hikima ba zai ji tsoron kowa ba.
4. Aya tana nuna cewa Allah yana kare waliyyansa da taimaka musu a lokacin wahala, kuma hakan yana ƙara wa musulmi ƙarfin gwiwa su bi tafarkin gaskiya.