Surat Al-'Ankabut — Ayat 56

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• يَا عِبَادِيَ: Dhuh para kawulaningsun, yaiku panyeru saka Gusti Allah marang para mukmin kanthi tresna lan ngajeni.
• آمَنُوا: Wong-wong kang padha percaya lan iman marang Gusti Allah.
• أَرْضِي وَاسِعَةٌ: Bumiku iku jembar, tegese papan panggonan ing donya iki akeh lan amba.
• فَإِيَّايَ فَاعْبُدُونِ: Mula mung Ingsun iki kang padha sembahen, aja nyembah liyané.

2) Katrangané ayat:

Gusti Allah nimbali para kawulané kang padha iman kanthi pangundang kang kebak katresnan: "Dhuh para kawula-Ku kang padha iman." Ing kene Gusti Allah paring panglipur lan dalan metu marang para mukmin kang padha nandhang panganiaya lan kasusahan nalika padha arep nindakake ibadah marang Gusti Allah. Yen ing sawijining panggonan padha ora bisa ngibadah kanthi tentrem, ora bisa ngamal marang agama, lan tansah dipilara dening wong-wong kafir, mula aja padha wedi ninggalake panggonan iku. Bumi kang Gusti Allah titipake iki jembar banget, isih akeh panggonan liya kang bisa kanggo ngibadah kanthi bebas lan tentrem.

Gusti Allah uga paring jaminan rezeki: ora perlu padha kuwatir bakal keluwen utawa ora bisa urip yen padha pindhah menyang panggonan liya, amarga Gusti Allah iku kang paring rezeki ing ngendi wae manungsa ana. Dadi, yen ing sawijining panggonan ibadah dadi angel amarga akehe piala lan panggoda, mula padha pindhah menyang panggonan liya kang luwih becik, lan ing kana padha ngibadah mung marang Gusti Allah, ora nyekutokake Panjenengane karo apa wae.

Intine, ayat iki ngandhani yen iman lan ibadah iku kudu dijaga kanthi tenanan. Yen ana alangan ing sawijining panggonan, aja padha nglokro, nanging goleka panggonan kang bisa kanggo ngibadah kanthi tentrem. Gusti Allah iku Maha Jembar bumi-Ne lan Maha Kaya rezeki-Ne.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Gusti Allah iku tresna banget marang para kawulané kang padha iman, nganti Panjenengane nimbali kanthi tembung "para kawula-Ku" kang nuduhake kamulyan lan katresnan.
• Wong mukmin iku ora kena nglokro nalika ngadhepi panganiaya utawa kasusahan ing babagan agama; dheweke kudu golek dalan metu, salah sijine kanthi pindhah menyang panggonan kang luwih aman.
• Bumi iki jembar, mula ora ana alesan kanggo ninggalake ibadah marang Gusti Allah mung amarga tekanan saka wong liya.
• Gusti Allah iku kang paring rezeki ing endi wae, mula ora perlu wedi keluwen utawa kesusahan yen padha pindhah kanggo njaga agama.
• Ibadah iku kudu murni mung kanggo Gusti Allah, ora kena dicampur karo syirik utawa nyembah liyané.
• Ayat iki mulangake supaya wong Islam iku wani lan teguh ing babagan agama, lan tansah ngupaya panggonan kang bisa kanggo ngibadah kanthi tentrem.
• Kabeh iki nuduhake yen agama Islam iku agama kang gampang lan menehi dalan metu, ora nyusahake umate.