Sura Al-Ankabut — Werset 56

Znaczenie słów:

• يَا عِبَادِيَ – „O moi słudzy” – zwrot pełen łaskawości i bliskości, podkreślający więź między Panem a wiernymi.
• الَّذِينَ آمَنُوا – „którzy uwierzyli” – określenie adresatów wezwania, czyli ludzi wierzących w Boga i Jego posłańców.
• إِنَّ أَرْضِي وَاسِعَةٌ – „zaprawdę, ziemia Moja jest rozległa” – oznacza, że ziemia Boga nie ogranicza się do jednego miejsca; można znaleźć inne miejsce do życia i praktykowania religii.
• فَإِيَّايَ فَاعْبُدُونِ – „więc Mnie czcijcie” – podkreślenie wyłączności czci i oddania, skierowanej jedynie do Boga.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Bóg zwraca się do wierzących sług z wezwaniem pełnym miłosierdzia i troski. Jeśli wierzący znajdują się w sytuacji, w której nie mogą swobodnie wyznawać swojej wiary, praktykować modlitwy i oddawać czci Bogu — czy to z powodu prześladowań, ucisku, czy też niemożności życia zgodnie z nakazami religii — wówczas Bóg przypomina im, że Jego ziemia jest rozległa i nie ogranicza się do jednego miejsca. Mogą więc opuścić swoją ojczyznę i udać się w inne strony, gdzie będą mogli żyć w pokoju i praktykować swoją religię.

Następnie Bóg podkreśla cel tej migracji: nie chodzi o ucieczkę od trudności samą w sobie, lecz o to, aby móc oddawać cześć wyłącznie Jemu. Dlatego mówi: „więc Mnie czcijcie” — czyli uczyńcie czystą i wyłączną cześć dla Boga celem waszego życia, gdziekolwiek się znajdziecie. Jeśli w jednym miejscu nie możecie tego czynić, to w innym — na rozległej ziemi Boga — będziecie mogli to urzeczywistnić.

Wezwanie to było szczególnie ważne dla słabych muzułmanów w Mekce, którzy byli prześladowani i torturowani za swoją wiarę. Bali się, że opuszczenie Mekki sprowadzi na nich głód lub biedę. Bóg zapewnił ich, że to On jest Dawcą środków do życia i że zapewni im utrzymanie, gdziekolwiek się udadzą, jeśli tylko będą Mu wierni.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Wielkość ziemi Bożej i Jego wszechobecność – Bóg nie jest ograniczony do jednego miejsca, a Jego ziemia jest rozległa. Wierzący nie powinien czuć się uwięziony w sytuacji, która uniemożliwia mu praktykowanie religii; powinien szukać innych możliwości.
2. Priorytet czci Boga – Celem życia wierzącego jest oddawanie czci wyłącznie Bogu. Wszelkie decyzje, w tym migracja, powinny być podejmowane z myślą o tym, aby móc swobodnie i w pełni realizować ten cel.
3. Zachęta do migracji w obronie wiary – Opuszczenie miejsca, w którym nie można praktykować religii, jest aktem godnym pochwały i wymaganym, jeśli tylko istnieje taka możliwość. Nie należy trwać w sytuacji ucisku, jeśli można jej uniknąć.
4. Zaufanie Bogu w kwestii utrzymania – Wierzący nie powinien obawiać się, że migracja pozbawi go środków do życia. Bóg, który jest Panem całej ziemi, zapewnia utrzymanie swoim sługom, gdziekolwiek się znajdują.
5. Łaskawość Boga wobec sług – Zwrot „O moi słudzy” ukazuje bliskość i miłość Boga do wierzących. To wezwanie dodaje otuchy i wzmacnia poczucie przynależności do Boga, który troszczy się o swoich sług.
6. Jedność celu wierzących – Werset ten łączy wszystkich wierzących w jedno braterstwo, niezależnie od miejsca zamieszkania. Migracja nie jest ucieczką od wspólnoty, lecz dążeniem do zachowania wiary i jedności w czci Boga.