Sura Al-Ankabut — Werset 57

Znaczenie słów:

• Kullu nafsin – każda dusza, każda istota żyjąca.
• Dha'iqatu al-mawt – ta, która zakosztuje śmierci, doświadczy jej smaku.
• Thumma – następnie, potem.
• Ilayna turja'un – do Nas zostaniecie sprowadzeni, powrócicie.

Tafsir (wyjaśnienie):

Bóg – Wysławiony i Najwyższy – oznajmia w tym wersecie prawdę, która dotyczy każdego stworzenia bez wyjątku: każda żyjąca dusza nieuchronnie zakosztuje śmierci. Jest to nieodwołalne prawo, które Bóg ustanowił dla całego stworzenia. Śmierć nie jest jednak końcem istnienia, lecz jedynie przejściem do innego życia. Po śmierci wszyscy ludzie – bez względu na to, gdzie umrą i w jakich okolicznościach – zostaną sprowadzeni do swojego Stwórcy. To On sam będzie ich sądził i rozliczy ich z uczynków, które popełnili na ziemi.

Ten werset został objawiony w kontekście zachęty dla wierzących do emigracji (hidżry) z ziem pogańskich. Niektórzy z nich obawiali się, że opuszczenie swoich domów i udanie się w podróż narazi ich na śmierć lub niebezpieczeństwo. Bóg odpowiedział im, że śmierć i tak dosięgnie każdego – niezależnie od tego, gdzie się znajduje. Nie ma takiego miejsca na ziemi, które mogłoby uchronić człowieka przed śmiercią, ani takiego, które by ją przyspieszyło. Dlatego nie należy pozwolić, aby lęk przed śmiercią powstrzymywał człowieka od czynienia dobra, od wiary i od posłuszeństwa Bogu. Skoro śmierć jest nieunikniona, to najważniejsze jest to, w jakim stanie człowiek umrze – czy w wierze i posłuszeństwie, czy w niewierze i grzechu.

Po śmierci nastąpi zmartwychwstanie i powrót do Boga. Wtedy każdy otrzyma pełną zapłatę za to, co czynił – dobro dobrem, a zło złem. Bóg jest sprawiedliwy i nie zapomina żadnego uczynku, nawet tego najmniejszego.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Przypomnienie o nieuchronności śmierci – uczy człowieka pokory i oderwania od spraw doczesnych. Kto pamięta o śmierci, nie przywiązuje się nadmiernie do świata i jego dóbr.
2. Zachęta do odwagi i poświęcenia – skoro śmierć jest nieunikniona, nie należy bać się jej z powodu wykonywania dobrych uczynków. Człowiek powinien odważnie dążyć do prawdy i sprawiedliwości, nawet jeśli wiąże się to z ryzykiem.
3. Pobudzenie do refleksji nad życiem – świadomość, że po śmierci czeka nas sąd i rozliczenie, skłania do rachunku sumienia i poprawy swojego postępowania.
4. Pocieszenie dla wierzących – ten werset niesie nadzieję, że śmierć nie jest końcem, lecz początkiem wiecznego życia. Dla tych, którzy czynią dobro, jest to radosna nowina o spotkaniu z miłosiernym Stwórcą.
5. Sprawiedliwość Boga – przypomnienie, że wszyscy powrócą do Boga, daje pewność, że żadna krzywda nie pozostanie bez wynagrodzenia, a żaden grzech nie zostanie pominięty. To umacnia wiarę w sprawiedliwość Bożą i skłania do czynienia dobra.