Surja Ali-Imran — Ajet 11

Kuptimet e fjalëve:

• كَدَأْبِ: si zakon dhe sjellje e vazhdueshme.
• آلِ فِرْعَوْنَ: populli i Faraonit dhe pasuesit e tij.
• فَأَخَذَهُمُ: i dënoi dhe i kapi me ndëshkim.
• شَدِيدُ الْعِقَابِ: ndëshkues i ashpër dhe i fortë.

Tefsiri i ajetes:

Gjendja e jobesimtarëve që të përgënjeshtrojnë ty, o Muhamed, dhe që vazhdojnë në mohimin e tyre, është tamam si gjendja e popullit të Faraonit dhe e atyre që ishin para tyre prej popujve jobesimtarë. Ata i mohuan shenjat Tona të qarta dhe argumentet bindëse, prandaj Allahu i dënoi për shkak të mëkateve të tyre dhe për shkak të mohimit dhe kokëfortësisë së tyre. As pasuria e tyre, as fëmijët e tyre nuk u bënë dobi atyre. Allahu është ndëshkues i ashpër për atë që mohon Atë dhe përgënjeshtron të dërguarit e Tij. Ky është një paralajmërim dhe frikësim për jobesimtarët, që të mos vazhdojnë në rrugën e tyre të gabuar.

Përfitimet nga ajete:

• Kjo ajet na mëson se Allahu është i drejtë në gjykimin e Tij; Ai nuk e ndëshkon askënd pa e merituar, por e ndëshkon për shkak të mëkateve dhe mohimit të Tij.
• Na tërheq vërejtjen se fuqia dhe pasuria nuk mbrojnë askënd nga dënimi i Allahut, prandaj njeriu duhet t'i përmbahet besimit dhe bindjes ndaj Allahut.
• Na nxit të mendojmë për historinë e popujve të kaluar dhe të marrim mësim prej saj, që të mos biem në të njëjtat gabime.
• Tregon se ndëshkimi i Allahut është i ashpër, por Ai është edhe i mëshirshëm për ata që pendohen dhe kthehen tek Ai, prandaj duhet nxituar drejt pendimit para se të vijë dënimi.